CO DZIEJE SIĘ Z AKCJAMI W PRZYPADKU BANKRUCTWA I ZMIANY STRUKTURY KAPITAŁOWEJ
Dowiedz się, co dzieje się z akcjami, gdy spółka ogłasza upadłość, i zapoznaj się z hierarchią struktury kapitałowej, która decyduje o tym, kto otrzyma wypłatę w pierwszej kolejności.
Kiedy spółka publiczna ogłasza upadłość, jej zobowiązania finansowe podlegają prawnej restrukturyzacji lub likwidacji. Akcjonariusze zwykli są zazwyczaj ostatnimi w kolejce do otrzymania jakichkolwiek wpływów z pozostałych aktywów spółki. W większości przypadków upadłości – zwłaszcza w przypadku likwidacji na podstawie Rozdziału 7 – akcjonariusze tracą pełną wartość swojej inwestycji.
W Wielkiej Brytanii spółki mogą zostać objęte zarządem komisarycznym, zarządem przymusowym lub likwidacją, które są formalnymi procedurami upadłościowymi. W tych postępowaniach pierwszeństwo roszczeń decyduje o tym, kto otrzyma zapłatę ze sprzedaży aktywów spółki. Niestety dla akcjonariuszy, ich pozycja w strukturze kapitałowej zawsze plasuje ich za wierzycielami zabezpieczonymi i niezabezpieczonymi, a czasami nawet za pewnymi klasami akcji uprzywilejowanych.
Postępowanie upadłościowe obejmuje reorganizację (np. Rozdział 11 w USA lub administrację w Wielkiej Brytanii) lub likwidację (np. Rozdział 7 w USA lub likwidację w Wielkiej Brytanii). Odzyskiwanie należności przez akcjonariuszy w dużej mierze zależy od tego, ile wartości pozostanie po zaspokojeniu wszystkich roszczeń o wyższym priorytecie. Ponieważ aktywa są często sprzedawane po obniżonych cenach, a zobowiązania często przewyższają aktywa, akcjonariusze rzadko zostają z niczym.
Na przykład, w przypadku reorganizacji w ramach Rozdziału 11, obecni akcjonariusze mogą stracić część swoich udziałów lub je całkowicie umorzyć, szczególnie jeśli wierzyciele zamienią swoje roszczenia na kapitał w nowo zrestrukturyzowanej spółce. W przypadku likwidacji akcjonariusze zazwyczaj nie otrzymują nic, ponieważ pożyczkodawcy i obligatariusze w pełni wyczerpują dostępne aktywa.
Inwestorzy powinni postrzegać upadłe spółki jako wyjątkowo ryzykowne. Nawet jeśli spółka wyjdzie z postępowania administracyjnego lub reorganizacji, nowy podmiot często będzie zawierał całkowicie nowy kapitał, co sprawi, że dotychczasowe akcje staną się praktycznie bezwartościowe.
Zrozumienie struktury kapitałowej ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia, kto otrzymuje płatności w przypadku upadłości korporacyjnej. Struktura kapitałowa odnosi się do sposobu, w jaki firma finansuje swoją ogólną działalność i rozwój za pomocą różnych źródeł finansowania – głównie długu i kapitału własnego. Kolejność spłaty tych źródeł kapitału w przypadku upadłości określa, ile, o ile w ogóle, otrzyma każda kategoria inwestorów.
Firmy zazwyczaj finansują się, emitując kombinację następujących instrumentów:
- Dług zabezpieczony: Są to pożyczki lub obligacje zabezpieczone określonymi aktywami firmy. W przypadku upadłości wierzyciele zabezpieczeni są uprawnieni do odzyskania swoich pożyczek poprzez sprzedaż zabezpieczenia.
- Dług niezabezpieczony: Te pożyczki nie są zabezpieczone żadnym konkretnym aktywem. Choć nadal mają wyższy priorytet niż akcjonariusze, wierzyciele niezabezpieczeni są spłacani dopiero po zaspokojeniu wierzycieli zabezpieczonych.
- Dług podporządkowany: Jest to rodzaj długu niezabezpieczonego, który ma niższą pozycję niż zwykły dług niezabezpieczony i jest spłacany tylko wtedy, gdy zostaną zaspokojone wszystkie roszczenia o wyższym priorytecie.
- Kapitał uprzywilejowany: Akcjonariusze uprzywilejowani otrzymują dywidendy i środki z likwidacji przed akcjonariuszami zwykłymi, ale po wszystkich wierzycielach.
- Kapitał zwykły: Są to akcjonariusze zwykli — prawdziwi właściciele spółki — ale są ostatni w kolejce, jeśli chodzi o roszczenia do aktywów spółki.
Ta kolejność priorytetów dyktuje sposób podziału środków w trakcie upadłości. Kolejność ta często regulowana jest przez „zasadę bezwzględnego pierwszeństwa”, która stanowi, że klasa o niższym priorytecie może otrzymać wypłatę dopiero po pełnym wynagrodzeniu akcjonariuszy o wyższym priorytecie.
W związku z tym akcjonariusze znajdują się na samym dole finansowego „łańcucha pokarmowego”. Nawet w sektorze akcji, akcjonariusze uprzywilejowani mają wyższą pozycję niż akcjonariusze zwykli. W przypadku niewypłacalności wszystkie koszty i opłaty prawne są również pokrywane przed wierzycielami, co dodatkowo rozwadnia pozostałe fundusze.
Zrozumienie tej hierarchii pomaga inwestorom ocenić ryzyko związane z różnymi rodzajami papierów wartościowych i określić potencjalne skutki w niekorzystnych scenariuszach.
Konsekwencje struktury kapitałowej i postępowania upadłościowego są ogromne zarówno dla inwestorów indywidualnych, jak i instytucjonalnych. Wierzyciele i akcjonariusze muszą uwzględnić swoją pozycję w tej hierarchii, oceniając możliwości inwestycyjne, zwłaszcza w spółki w trudnej sytuacji finansowej lub obligacje wysokodochodowe.
Dla inwestorów giełdowych:
- Upadłość praktycznie gwarantuje znaczną, jeśli nie całkowitą, stratę kapitału dla akcjonariuszy zwykłych. Nawet jeśli dojdzie do restrukturyzacji, pierwotni akcjonariusze często tracą część swojego kapitału lub zostają znacznie rozwodnieni.
- Akcjonariusze uprzywilejowani mogą odzyskać część wartości, szczególnie jeśli spółka ma wystarczającą wartość aktywów rezydualnych po zaspokojeniu wierzycieli.
- Ceny akcji często spadają w okolice zera, a obrót może zostać zawieszony lub przeniesiony na rynki pozagiełdowe (OTC) o bardzo małej płynności.
Dla posiadaczy obligacji i pożyczkodawców:
- Wierzyciele zabezpieczeni są w stosunkowo silnej pozycji, szczególnie gdy zabezpieczenie pokrywa niespłacone długi. Mogą przejąć lub zlikwidować zastawione aktywa.
- Wierzyciele niezabezpieczeni w większym stopniu polegają na szerszej wartości pozostałych aktywów i mają mniejszą pewność, że odzyskają je w całości.
- Inwestorzy instytucjonalni mogą negocjować udziały kapitałowe w ramach restrukturyzacji po upadłości, co pozwala im odzyskać część wartości.
Inwestorzy często błędnie interpretują wzrost ceny akcji upadłej spółki po doniesieniach o próbie restrukturyzacji. W większości przypadków wynika to ze spekulacji, a ewentualne straty są powszechne. Doświadczeni inwestorzy koncentrują się na instrumentach dłużnych firm w trudnej sytuacji finansowej, aby wykorzystać korzystniejszą pozycję w kolejności spłaty.
W przypadku długoterminowych strategii inwestycyjnych kluczowe jest zrozumienie, gdzie znajduje się inwestycja w strukturze kapitałowej. Akcje przynoszą duże zyski w czasach prosperity, ale wiążą się z maksymalnym ryzykiem w niekorzystnych scenariuszach.
Ramy regulacyjne — takie jak brytyjska ustawa o niewypłacalności z 1986 r. — zapewniają uporządkowany proces restrukturyzacji, ale niekoniecznie sprzyjają akcjonariuszom. Inwestorzy powinni monitorować bilanse, wskaźniki dźwigni finansowej i wskaźniki pokrycia zadłużenia jako wczesne wskaźniki trudności finansowych.
Podsumowując, zrozumienie kolejności wypłat w przypadku bankructwa ma fundamentalne znaczenie dla zarządzania ryzykiem portfela. W trudnych warunkach zachowanie kapitału staje się priorytetem, a wiedza o tym, kiedy unikać lub wycofać się z pozycji kapitałowych, może mieć znaczący wpływ na długoterminowe wyniki.
