JAK RENTOWNOŚĆ OBLIGACJI WPŁYWA NA WAHANIA KURSÓW WALUT

Czym są rentowności obligacji i dlaczego są ważne

Rentowność obligacji reprezentuje zyski, jakie inwestorzy uzyskują z tytułu posiadania rządowych lub korporacyjnych papierów dłużnych. W przypadku obligacji rządowych, zwłaszcza emitowanych przez kraje o stabilnej gospodarce, takie jak Stany Zjednoczone, Niemcy czy Wielka Brytania, rentowność służy jako punkt odniesienia dla stóp procentowych na rynkach finansowych. Rentowność waha się w zależności od danych ekonomicznych, polityki banków centralnych, oczekiwań inflacyjnych i szerszego sentymentu rynkowego.

Często wymienia się dwa główne rodzaje rentowności:

• Rentowność nominalna – roczny dochód z obligacji podzielony przez jej cenę.
• Rentowność realna – nominalna rentowność skorygowana o oczekiwaną inflację, dająca bardziej realistyczny obraz wzrostu siły nabywczej.

Rentowność obligacji i ceny są odwrotnie proporcjonalne: gdy popyt na obligacje rośnie, ceny rosną, a rentowność spada; gdy popyt słabnie, ceny spadają, a rentowność rośnie. Banki centralne również ustalają krótkoterminowe stopy procentowe, ale rentowności obligacji ustalane przez rynek odzwierciedlają oczekiwania dotyczące przyszłych ścieżek stóp procentowych i szerszej sytuacji gospodarczej.

Rynki walutowe (FX) szybko reagują na zmiany rentowności obligacji, głównie ze względu na przepływy kapitału. Inwestorzy dążą do wyższych zysków, a waluty krajów o rosnących rentownościach zazwyczaj odnotowują większy napływ kapitału, co powoduje aprecjację waluty.

Zrozumienie, jak i dlaczego rentowności obligacji wpływają na kursy walut, jest kluczowe dla inwestorów, przedsiębiorstw, decydentów i traderów działających na rynkach globalnych.

Podstawowy związek między rentownością a kursem walutowym

Wartości walut są determinowane przez różne czynniki makroekonomiczne, w tym bilans handlowy, przepływy kapitału, nastroje konsumentów i przedsiębiorców, a przede wszystkim różnice w stopach procentowych. Rentowności obligacji służą jako wskaźnik tych różnic, oferując rynkom walutowym sygnały w czasie rzeczywistym dotyczące perspektyw względnej stopy zwrotu między walutami.

Jeśli kraj A oferuje wyższe rentowności niż kraj B, przy założeniu niezmienności innych czynników, kapitał będzie przemieszczał się z kraju B do kraju A w poszukiwaniu lepszych stóp zwrotu, zwiększając popyt na walutę kraju A. Ten ruch kapitału wzmacnia kurs waluty kraju A, a jednocześnie osłabia kurs waluty kraju B.

Na przykład, gdy rentowność amerykańskich obligacji skarbowych rośnie w stosunku do niemieckich obligacji skarbowych (Bundów), inwestorzy często realokują kapitał z euro do dolara amerykańskiego. Takie ruchy kapitału są znaczące i mogą kształtować trajektorie walutowe przez tygodnie, a nawet miesiące, szczególnie gdy są wspierane przez zmiany oczekiwań dotyczących polityki pieniężnej.

Dynamika transakcji typu carry trade

Transakcja typu carry trade to klasyczna strategia walutowa, która w dużym stopniu opiera się na różnicach w rentownościach obligacji. Inwestorzy zaciągają pożyczki w walutach o niskiej rentowności i inwestują w waluty o wyższej rentowności. Jeśli rentowność japońskich obligacji rządowych (JGB) będzie bliska 0%, a rentowność obligacji australijskich 4%, inwestorzy mogą sprzedać jeny i kupić dolary australijskie, aby wykorzystać 4% marżę zysku.

W miarę jak coraz więcej inwestorów zawiera tę transakcję, popyt na AUD rośnie, co winduje kurs waluty. Strategia ta wiąże się jednak z ryzykiem walutowym – jeśli AUD osłabi się względem jena, inwestorzy mogą stracić więcej niż uzyskany zysk. W okresach zmienności rynku lub awersji do ryzyka transakcje carry trade są często szybko rozwiązywane, co prowadzi do gwałtownych odwróceń trendu walutowego.

Różnice stóp procentowych i oczekiwania rynkowe

Jednym z najważniejszych czynników wpływających na wyceny walut jest różnica stóp procentowych między dwoma krajami. Różnice w rentowności odzwierciedlają oczekiwania dotyczące względnej kondycji gospodarki i polityki banków centralnych. Jeśli inwestorzy uważają, że jeden bank centralny agresywnie podniesie stopy procentowe, podczas gdy inny przyjmie postawę gołębią lub wstrzyma się z emisją, rentowność obligacji rządowych tego kraju wzrośnie w porównaniu z innymi, co podniesie wartość jego waluty.

Zmiany w różnicach między rentownością a stopami procentowymi są często spowodowane przez:

• Raporty inflacyjne: Wyższa niż oczekiwano inflacja może spowodować wzrost rentowności, co pozytywnie wpłynie na walutę krajową.
• Dane o zatrudnieniu: Silny rynek pracy może sygnalizować zbliżające się podwyżki stóp procentowych, a także podnosić rentowność obligacji.
• Wskazówki banków centralnych: Jastrzębie komentarze decydentów zazwyczaj skutkują wyprzedażą obligacji i wzrostem rentowności.

Na przykład, jeśli Rezerwa Federalna zasygnalizuje, że stopy procentowe mogą pozostać wysokie przez dłuższy czas w celu zwalczania inflacji, rentowność amerykańskich obligacji skarbowych może wzrosnąć. Wyższe rentowności obligacji skarbowych USA odciągają wówczas inwestorów od gospodarek o niższej rentowności, zwiększając popyt na dolara. I odwrotnie, jeśli oczekiwania gospodarcze się pogorszą, rentowności mogą spaść, osłabiając walutę.

Rynki kontraktów terminowych na stopy procentowe i overnight index swap (OIS) są powszechnie wykorzystywane przez uczestników rynku walutowego do prognozowania przyszłych ścieżek stóp procentowych. Wraz ze zmianą krzywych dochodowości w oczekiwaniu na przyszłe zmiany monetarne, powiązane waluty mogą gwałtownie rosnąć lub tracić na wartości przed faktycznymi zmianami stóp procentowych.

Rola realnych i nominalnych rentowności

Nominalne rentowności mogą stanowić migawkę oczekiwań rynkowych dotyczących zwrotu, ale realne rentowności – te skorygowane o inflację – mają prawdopodobnie większy wpływ na wyniki waluty. Inwestor może otrzymać 5% nominalnej rentowności w kraju X, ale jeśli inflacja wyniesie 4%, realna rentowność wyniesie tylko 1%. Z kolei kraj Y może oferować nominalną rentowność na poziomie 3%, ale przy inflacji na poziomie 1%, co przekłada się na realną rentowność na poziomie 2% – wyższą w ujęciu realnym pomimo niższej stopy bazowej.

Różnice w realnych rentownościach wyraźniej wskazują na rzeczywiste korzyści z carry trade w świecie walut. Waluty powiązane z krajami o rosnących realnych rentownościach często zyskują na wartości, szczególnie gdy są postrzegane jako odzwierciedlenie trwałej siły gospodarczej, a nie przejściowych skoków inflacji.

Strategowie walutowi uważnie obserwują rynki obligacji powiązanych z inflacją – takie jak amerykańskie obligacje skarbowe (TIPS) lub brytyjskie obligacje skarbowe indeksowane indeksem – a także rynkowe oczekiwania inflacyjne oparte na progach rentowności. Narzędzia te pomagają w głębszej interpretacji, czy wzrost rentowności wynika z poprawy wyników gospodarczych, czy po prostu z ochrony przed inflacją.

Zmienność kursów walutowych i wrażliwość na rentowność

Wahania rentowności obligacji wpływają na zmienność kursów walutowych, ponieważ zmiany kursów wpływają na koszt alternatywny utrzymania jednej waluty kosztem innej. Jeśli rentowności zmieniają się stopniowo i zgodnie z oczekiwaniami, wpływ na waluty może być ograniczony lub liniowy. Jednak nagłe skoki rentowności lub zaskakujące zmiany w tonie wypowiedzi banków centralnych mogą wywołać gwałtowne wahania kursów walut i znacząco zwiększyć zmienność kursów walut.

Wysoko płynne pary walutowe, takie jak EUR/USD, USD/JPY i GBP/USD, często szybko reagują na nieoczekiwane zmiany rentowności. Waluty rynków wschodzących często doświadczają jeszcze bardziej gwałtownych wahań, szczególnie w przypadku zmiany nastrojów związanych z ryzykiem i nagłego odpływu kapitału z powodu malejącej przewagi rentowności lub rosnącego ryzyka inflacji.

Ta wrażliwość wzmacnia argumenty przemawiające za uwzględnianiem wskaźników instrumentów o stałym dochodzie w codziennej analizie przez inwestorów walutowych.

Przepływy kapitału i międzynarodowe wzorce inwestycyjne

Rentowność obligacji ma silny wpływ na międzynarodowe przepływy kapitału, które z kolei wpływają na popyt na waluty i trendy długoterminowe. Państwowe fundusze majątkowe, zarządzający funduszami emerytalnymi, ubezpieczyciele i globalni zarządzający aktywami alokują kapitał w różnych krajach, częściowo opierając się na względnej atrakcyjności rentowności. Gdy rentowność obligacji amerykańskich, brytyjskich lub strefy euro oferuje porównywalnie lepsze zyski, kapitał ma tendencję do napływu na te rynki, zwiększając wartość odpowiednich walut.

Popyt na obligacje prowadzi do zakupów walut — np. brytyjski inwestor kupujący amerykańskie obligacje skarbowe musi sprzedać funta szterlinga i kupić dolary, co zwiększa popyt na USD. Podobnie, jeśli rentowność obligacji europejskich wzrośnie i przyciągnie zainteresowanie zagraniczne, popyt na euro wzrośnie.

Ten efekt nasila się, gdy banki centralne zmieniają politykę. Na przykład, jeśli Europejski Bank Centralny ogłosi ograniczenie skupu aktywów lub zasygnalizuje zacieśnienie polityki pieniężnej, rentowność wzrośnie. Oczekując wyższych zysków, globalni inwestorzy zwiększają popyt na euro, co prowadzi do wzrostu kursu EUR/USD, EUR/GBP i innych par walutowych.

Śledzenie przepływów kapitału netto za pomocą raportów bilansu płatniczego, danych o transgranicznych zakupach obligacji i przepływów w portfelach instytucjonalnych nadaje kontekst wahaniom kursów walut.

Powiązanie walut i skutki uboczne dochodowości

W przypadku krajów stosujących powiązanie walutowe (np. Hongkongu z dolarem amerykańskim), różnice stóp procentowych i dochodowości mogą nadal odgrywać kluczową rolę. Gospodarki stosujące powiązanie walutowe często dostosowują krajowe warunki monetarne do kotwicy walutowej. Na przykład, jeśli rentowność obligacji amerykańskich wzrośnie, a Hongkong nie pójdzie w jego ślady, może narastać presja na powiązanie, potencjalnie wymuszając interwencję banku centralnego lub korektę polityki pieniężnej.

Różnice dochodowości mają również „przeniesienie” na regiony. Jeśli rentowność obligacji amerykańskich gwałtownie wzrośnie, banki centralne Ameryki Łacińskiej mogą być zmuszone do podniesienia stóp procentowych w celu obrony walut i uniknięcia ucieczki kapitału. W związku z tym wahania rentowności obligacji w głównych gospodarkach mogą mieć wpływ na szerszą dynamikę rynku walutowego, nawet w przypadku walut niezależnych.

Długoterminowe trendy walutowe i zmiany rentowności strukturalnej

W perspektywie wieloletniej, utrzymujące się różnice w rentownościach przyczyniają się do trwałych trendów walutowych. Przedłużający się okres względnego zacieśniania polityki pieniężnej przez jeden kraj może prowadzić do fundamentalnej rewaluacji waluty. Siła dolara amerykańskiego w latach 2014–2016 była częściowo przypisywana początkowi cyklu zacieśniania polityki pieniężnej przez Fed, podczas gdy UE i Japonia utrzymywały ultraluźne warunki monetarne.

Podobnie, utrzymująca się w Japonii polityka niskich stóp procentowych przyczynia się do długoterminowego osłabienia jena, podczas gdy wysokodochodowe waluty rynków wschodzących, takie jak brazylijski real czy rupia indyjska, przyciągają napływ kapitału w okresach globalnego optymizmu wzrostu gospodarczego, wspieranego przez premie za dochodowość.

Jednak strukturalne zmiany w ramach polityki pieniężnej – takie jak celowanie inflacyjne, ograniczanie ilościowego luzowania polityki pieniężnej czy zniesienie pułapów stóp procentowych – mogą katalizować punkty zwrotne w tych narracjach. Dlatego analiza trajektorii rentowności w powiązaniu z reformami gospodarczymi lub zmianami w polityce walutowej ma kluczowe znaczenie dla przewidywania długoterminowego kierunku zmian na rynku walutowym.

Wniosek: Rentowność jako wskaźnik dla rynku walutowego

Rentowność obligacji jest istotnym termometrem oczekiwań rynkowych, warunków monetarnych i globalnych preferencji w zakresie alokacji kapitału. Jej zmiany aktywnie kształtują wyceny walut poprzez różnice stóp procentowych, zachęty dla carry trade, stopy zwrotu skorygowane o inflację i transgraniczne przepływy inwestycyjne.

Monitorowanie zmian rentowności na głównych rynkach daje traderom i inwestorom wczesne sygnały potencjalnych zmian na rynku walutowym. Chociaż rentowność obligacji nie jest jedynym czynnikiem decydującym, stanowi ona kluczowy punkt odniesienia dla względnych perspektyw gospodarczych, nadając jej trwałą wagę w analizie rynku walutowego.