INWESTOWANIE PASYWNE A AKTYWNE: CO MUSISZ WIEDZIEĆ

Porównanie kosztów i opłat

Jedną z najważniejszych różnic między pasywnymi i aktywnymi strategiami inwestycyjnymi są związane z nimi koszty. Zrozumienie, jak te koszty wpływają na długoterminową rentowność portfela, jest kluczowe dla inwestorów dążących do maksymalizacji zysków.

Opłaty za inwestowanie pasywne

Pasywne strategie inwestycyjne, takie jak inwestowanie w fundusze indeksowe lub fundusze ETF, mają na celu odtworzenie wyników indeksu rynkowego, takiego jak S&P 500 czy FTSE 100. Ponieważ fundusze te nie wymagają ciągłego zarządzania portfelem, handlu ani dogłębnych analiz, zazwyczaj wiążą się ze znacznie niższymi opłatami. Współczynniki kosztów zarządzania (MER) dla funduszy pasywnych często spadają poniżej 0,20%, a niektóre ETF-y oferują opłaty już od 0,03% rocznie.

Oprócz niższych MER, inwestorzy pasywni korzystają również z niższych kosztów transakcyjnych. Ponieważ fundusze pasywne dostosowują swoje portfele tylko w reakcji na zmiany indeksów, mniejsza liczba transakcji oznacza niższe opłaty transakcyjne i minimalne konsekwencje podatkowe na rachunkach podlegających opodatkowaniu.

Opłaty za aktywne inwestowanie

Z kolei aktywne inwestowanie polega na ciągłym podejmowaniu przez zarządzających funduszami decyzji o kupnie lub sprzedaży papierów wartościowych w celu osiągnięcia wyników lepszych od rynkowych. To intensywne zarządzanie oznacza wyższe koszty operacyjne, wyższe obroty i zwiększone wydatki transakcyjne. Aktywne fundusze inwestycyjne zazwyczaj pobierają prowizje MER w wysokości od 0,75% do 1,50%, a niektóre nawet wyższe.

Te wyższe opłaty oznaczają, że fundusze aktywne muszą generować nadwyżki zwrotu, aby osiągnąć próg rentowności z alternatywnymi instrumentami pasywnymi. Co więcej, wyższe obroty funduszy często generują zyski kapitałowe, co może skutkować dodatkowymi zobowiązaniami podatkowymi dla inwestorów niekorzystających z kont z ulgami podatkowymi.

Wpływ kosztów na zwroty

Z czasem te różnice w kosztach znacząco się kumulują. Rozważmy przykład: inwestor wpłaca 10 000 funtów rocznie przez 30 lat do funduszu pasywnego z opłatą 0,10% lub aktywnego z opłatą 1,00%. Zakładając stopę zwrotu brutto na poziomie 7%, inwestor pasywny otrzymuje około 944 000 funtów, a inwestor aktywny około 788 000 funtów netto. To różnica ponad 150 000 funtów wyłącznie z powodu opłat.

Ponieważ koszty są jednym z niewielu elementów inwestycji, nad którymi można indywidualnie zapanować, wielu profesjonalnych doradców zachęca do ich minimalizacji, co sprawia, że ​​strategie pasywne są atrakcyjną opcją długoterminową, opartą wyłącznie na opłacalności.

Wskaźniki sukcesu i szanse na osiągnięcie wyników

Kolejnym kluczowym czynnikiem wpływającym na wybór między inwestycją pasywną a aktywną jest prawdopodobieństwo osiągnięcia zysków powyżej rynkowych. Chociaż niektórzy inwestorzy dążą do „pobicia rynku”, zrozumienie szans na to poprzez aktywne zarządzanie jest kluczowe dla podjęcia świadomej decyzji.

Wyniki aktywne w porównaniu z benchmarkami

Pomimo atrakcyjności potencjalnych zysków przewyższających rynek, dane konsekwentnie pokazują, że większość aktywnych zarządzających funduszami z czasem osiąga gorsze wyniki niż ich benchmarki. Karta wyników SPIVA (S&P Indices Versus Active), która śledzi długoterminowe wyniki aktywnie zarządzanych funduszy, przedstawia niepokojący obraz. Według raportu SPIVA U.S. Year-End 2023, w ciągu 10 lat około 85% aktywnie zarządzanych funduszy akcji dużych spółek osiągnęło gorsze wyniki niż indeks S&P 500.

Podobne trendy widoczne są na rynkach globalnych. W Wielkiej Brytanii ponad 80% aktywnych funduszy akcji brytyjskich nie osiągnęło wyników lepszych od indeksu FTSE All-Share w perspektywie 10 lat. Spójność tych wyników w różnych cyklach rynkowych zdecydowanie sugeruje, że strategie pasywne oferują bardziej wiarygodne, choć nie wyjątkowe, długoterminowe rezultaty dla większości inwestorów.

Przyczyny słabych wyników

Kilka czynników przyczynia się do stałych słabych wyników zarządzających aktywami:

• Wyższe koszty: Jak wspomniano wcześniej, zarządzanie aktywne wiąże się z wyższymi kosztami, co tworzy barierę dla wyników, zanim stopy zwrotu zaczną przewyższać wskaźniki referencyjne.
• Efektywność rynku: Na rynkach rozwiniętych ceny akcji zazwyczaj odzwierciedlają wszystkie dostępne informacje. Ta rzeczywistość utrudnia doświadczonym menedżerom konsekwentne wyszukiwanie i kapitalizację błędnie wycenionych papierów wartościowych.
• Przeszkody behawioralne: Aktywni menedżerowie mogą ulegać wpływom uprzedzeń psychologicznych lub presji instytucjonalnej, które prowadzą do podejmowania suboptymalnych decyzji, takich jak stadne myślenie, krótkoterminowość czy dryfowanie w stylu.

Rola umiejętności i szczęścia

Chociaż niewielka grupa aktywnych inwestorów osiąga lepsze wyniki niż inni, wskazanie konsekwentnie zwycięskich inwestorów z wyprzedzeniem jest wyjątkowo trudne. Niektórzy osiągają lepsze wyniki dzięki umiejętnościom, ale wielu dzięki przypadkowi. Co więcej, wcześniej odnoszący sukcesy menedżerowie często mają trudności z powtórzeniem wcześniejszych, lepszych wyników. Jak zauważył laureat Nagrody Nobla Eugene Fama, odróżnienie szczęścia od umiejętności w inwestowaniu jest jednym z największych wyzwań, przed którymi stoją zarówno badacze, jak i praktycy.

Pasywne oczekiwania dotyczące wyników

Z kolei pasywne inwestowanie nie dąży do osiągnięcia lepszych wyników niż inni, ale raczej do szerokiej ekspozycji na rynek przy minimalnych kosztach. Choć rezygnuje z możliwości pokonania rynku, jednocześnie unika ryzyka słabych wyników z powodu złego wyboru zarządzającego lub nadmiernych opłat. Inwestorzy pasywni kierują się zatem naczelną zasadą: „nie trzeba pokonywać rynku, aby dobrze prosperować – wystarczy inwestować efektywnie”.

W kontekście długoterminowego wzrostu aktywów, szanse na sukces w inwestowaniu pasywnym są zdecydowanie większe, ponieważ jest to bardziej niezawodne i statystycznie lepsze podejście, zwłaszcza dla indywidualnych inwestorów detalicznych.

Zaangażowanie czasowe i złożoność

Ilość czasu i wysiłku wymaganego do wdrożenia wybranej strategii inwestycyjnej może znacząco wpłynąć na decyzję o wyborze inwestowania pasywnego lub aktywnego. Podczas gdy niektórzy inwestorzy lubią analizować akcje i spekulować na temat kierunku rynku, inni preferują podejście bezobsługowe, wymagające minimalnego nadzoru.

Wysiłek wymagany do inwestowania pasywnego

Inwestowanie pasywne jest synonimem prostoty i automatyzacji. Po utworzeniu zdywersyfikowanego portfela, często z wykorzystaniem tanich funduszy indeksowych lub ETF-ów alokacyjnych aktywów, potrzeba stałego zaangażowania jest niewielka. Okresowe rebalansowanie – zazwyczaj raz lub dwa razy w roku – to zakres interakcji, jakiego zazwyczaj wymagają inwestorzy pasywni. W przypadku inwestorów korzystających z robo-doradców lub platform zarządzanych, nawet rebalansowanie może być całkowicie zautomatyzowane.

To sprawia, że ​​strategie pasywne są bardzo odpowiednie dla zapracowanych profesjonalistów, początkujących i osób, które chcą „ustawić i zapomnieć”. Czas potrzebny po konfiguracji jest minimalny, a łatwość wdrożenia często zmniejsza stres emocjonalny powszechnie związany z aktywnym obserwowaniem rynku i korektami.

Złożoność aktywnego inwestowania

W przeciwieństwie do tego, aktywne inwestowanie wymaga znacznej ilości czasu, energii i umiejętności. Aktywni inwestorzy muszą stale badać trendy makroekonomiczne, rozwój sektorów i poszczególne spółki. Codzienne lub cotygodniowe monitorowanie wiadomości, raportów finansowych i wykresów technicznych jest zazwyczaj wymagane, aby podejmować świadome decyzje. To obciążenie jest dodatkowo wzmacniane przez presję na przewyższenie benchmarków.

Co więcej, aktywne inwestowanie wiąże się ze złożonym podejmowaniem decyzji dotyczących:

• Wyboru papierów wartościowych
• Punktów wejścia i wyjścia
• Strategii zarządzania ryzykiem
• Doboru wielkości pozycji
• Zbierania strat podatkowych lub strategicznej sprzedaży zwycięskich papierów wartościowych

Ta złożoność często wymaga profesjonalnych menedżerów lub znacznego osobistego zaangażowania czasu. Błędy w analizie lub realizacji mogą istotnie wpłynąć na wyniki, co częściowo wyjaśnia zróżnicowanie wyników aktywnych menedżerów.

Dyscyplina emocjonalna i zachowanie

Nie można ignorować psychologicznego aspektu inwestowania, zwłaszcza w przypadku strategii aktywnych. Zachowanie dyscypliny w okresach zmienności rynku jest trudniejsze, gdy aktywnie uczestniczy się w decyzjach inwestycyjnych. Badania finansów behawioralnych pokazują, że inwestorzy indywidualni często obniżają swoje zyski, działając pod wpływem strachu lub nadmiernej pewności siebie, na przykład sprzedając podczas spadków lub nadmiernie handlując podczas wzrostów.

Inwestowanie pasywne łagodzi wiele z tych ryzyk, eliminując znaczną część osądu i zmienności związanej z podejmowaniem decyzji. Utrzymanie pełnego zaangażowania w indeks przez wszystkie cykle rynkowe pozwala na spójne kapitalizacje i unika błędów związanych z wyczuciem rynku.

Podsumowanie czynników czasowych

Ostatecznie, podejście pasywne jest zgodne z oczekiwaniami osób, które poszukują efektywnego, łatwego w utrzymaniu i statystycznie wiarygodnego sposobu na pomnażanie majątku w czasie. Z kolei aktywne inwestowanie może odpowiadać osobom z pasją do rynków, dogłębną wiedzą, dużą ilością czasu i wysoką tolerancją ryzyka, które dążą do strategicznego przewyższenia średnich rynkowych. Należy jednak realistycznie ocenić wymagany nakład i ograniczone szanse na długoterminowy sukces.