CAŁKOWITY ZWROT A INDEKSY ZWROTU Z CENY: CO JEST NAJWAŻNIEJSZE

Czym jest indeks zwrotu ceny?

Indeks zwrotu ceny (PRI), znany również jako indeks cen, to rodzaj indeksu rynku finansowego, który odzwierciedla jedynie zyski (lub straty) kapitałowe papierów wartościowych bazowych. Mierzy on zmiany cen akcji w czasie, ale nie uwzględnia dywidend pieniężnych ani innych wypłat, które może otrzymać inwestor.

Na przykład, powszechnie śledzony indeks S&P 500 jest zazwyczaj podawany jako indeks zwrotu ceny, chyba że zaznaczono inaczej. Oznacza to, że opublikowana wartość indeksu odzwierciedla średnią ważoną kapitalizacją rynkową cen 500 największych amerykańskich spółek publicznych, bez uwzględniania dywidend otrzymywanych przez inwestorów w międzyczasie.

Kluczowe cechy indeksów zwrotu z inwestycji

• Nie uwzględnia dywidend: Uwzględniane są tylko wahania cen.
• Wyniki kapitałowe: Mierzą „wzrost wartości” wyłącznie na podstawie wzrostu lub spadku cen.
• Popularne w benchmarkingu: Często używane w mediach i jako ogólne barometry trendów rynkowych.

Ponieważ indeksy zwrotu z inwestycji nie uwzględniają reinwestycji dywidend, zazwyczaj zaniżają one rzeczywistą stopę zwrotu inwestora w przypadku reinwestowania dywidend – co jest powszechne w przypadku inwestowania długoterminowego lub w fundusze emerytalne. Złożona siła dywidend może znacząco zwiększyć zwroty, ale nie widać tego efektu w indeksie cenowo-zwrotnym.

Przykład ilustrujący

Wyobraź sobie inwestycję w fundusz indeksowy akcji, który śledzi wersję indeksu FTSE 100 opartą na cenie i zwrocie. Jeśli indeks ten wzrósł o 5% w ciągu roku, to 5% odzwierciedla jedynie wzrost cen akcji. Jeśli jednak spółki składowe również wypłaciły średnią stopę dywidendy na poziomie 3%, rzeczywisty zwrot z inwestycji mógłby być bliższy 8% — ale ta wartość nie byłaby widoczna w indeksie zwrotu z ceny.

W związku z tym użycie indeksu zwrotu z ceny do oceny długoterminowych wyników portfela lub porównania z funduszem zarządzanym aktywnie może dać niepełny obraz zwrotów.

Popularne indeksy zwrotu z ceny

• S&P 500 (wersja powszechnie stosowana)
• Dow Jones Industrial Average (DJIA)
• FTSE 100 (format domyślny)
• NASDAQ Composite

Każdy z tych indeksów przedstawia obraz wyników rynku w oparciu wyłącznie o ceny akcji, nie uwzględniając dochodu zwracanego akcjonariuszom w postaci dywidend.

Dlaczego warto korzystać z indeksu zwrotu z ceny Indeks?

Pomimo swoich ograniczeń, istnieje kilka powodów, dla których indeksy cenowo-zwrotne są nadal szeroko stosowane:

• Spójność historyczna: Wiele z nich zawiera dane z dekad w formie cenowo-zwrotnej, co pozwala na długoterminową analizę trendów.
• Prostota: Łatwiejsze do zrozumienia i raportowania dla okazjonalnych inwestorów i mediów.
• Analiza porównawcza zmian cen: Przydatne dla inwestorów skupionych na tradingu lub strategiach, które nie opierają się na dochodzie z dywidend.

Niemniej jednak, aby lepiej zrozumieć proces tworzenia całkowitego bogactwa, należy rozważyć inny rodzaj indeksu: indeks całkowitego zwrotu.

Dlaczego indeksy całkowitego zwrotu są ważne

Indeks całkowitego zwrotu (TRI) idzie o krok dalej niż jego odpowiednik oparty wyłącznie na cenie. Uwzględnia on zarówno wzrost ceny, jak i dochód z dywidend, które z założenia są reinwestowane w momencie wypłaty. Dzięki temu zapewnia dokładniejsze odzwierciedlenie całkowitego majątku zgromadzonego przez inwestora w czasie.

To podejście jest bardziej zbliżone do tego, jak inwestorzy długoterminowi odnotowują zwroty – zwłaszcza ci, którzy reinwestują dywidendy. Indeksy całkowitego zwrotu dokładniej uwzględniają skutki kapitalizacji, ponieważ reinwestowane dywidendy mogą generować własny dochód z dywidend i wzrost kapitału.

Jak to działa

Kiedy spółka wypłaca dywidendę, w kontekście indeksu całkowitego zwrotu przyjmuje się, że środki pieniężne otrzymane przez akcjonariusza są reinwestowane w indeks po obowiązujących cenach. Ciągłe reinwestowanie prowadzi do efektu kuli śnieżnej, szczególnie widocznego w dłuższych okresach – zwiększania akumulacji majątku dzięki zasadom procentu składanego.

Na przykład, indeks może wzrosnąć o 5% w ciągu roku, ale przy w pełni reinwestowanej stopie dywidendy w wysokości 3%, całkowity zwrot może wynieść blisko 8%. Ten proces kumulacji trwa latami, prowadząc do znacznej rozbieżności między benchmarkami opartymi wyłącznie na cenie a benchmarkami opartymi na całkowitym zwrocie.

Analiza porównawcza: Cena a całkowity zwrot

• Całkowity zwrot: daje pełny obraz wyników (zmiany cen + dywidendy).
• Lepsze do benchmarkingu: kluczowe dla oceny zarządzających funduszami i produktów inwestycyjnych o podobnych strategiach.
• Dywidendy mają znaczenie: szczególnie istotne w środowiskach o niskim lub wysokim wzroście dywidend.

Studium przypadku: Od 1988 do końca 2023 roku indeks S&P 500 wykazywał średni zwrot z ceny na poziomie około 8% rocznie. Jednak w ujęciu całkowitej stopy zwrotu – uwzględniając dywidendy i reinwestycje – liczba ta wzrosła do około 10%, co znacząco zmieniło szacunki wzrostu portfela.

Gdzie jest powszechnie stosowany

• W narzędziach do analizy portfela i raportowania
• W funduszach inwestycyjnych i ETF-ach całkowitej stopy zwrotu
• Przez fundusze emerytalne i inwestorów instytucjonalnych

Indeksy całkowitej stopy zwrotu są wykorzystywane w profesjonalnych raportach dotyczących wyników inwestycyjnych. Wiodące platformy, takie jak Bloomberg czy Morningstar, często porównują fundusze z indeksami całkowitego zwrotu, aby zapewnić porównywalność – zwłaszcza jeśli fundusz reinwestuje dochód.

Ponadto, w inwestowaniu pasywnym, fundusze ETF (Exchange Traded Funds) śledzące indeksy całkowitego zwrotu mogą generować wyższe długoterminowe wyniki niż te porównywane z wersjami opartymi wyłącznie na cenie.

Uwzględnienie wpływu podatków i dystrybucji

Chociaż indeksy całkowitego zwrotu zapewniają pełniejszy obraz wyników, zakładają one, że reinwestycje dywidend są wolne od podatku i bezproblemowe – jest to założenie idealistyczne. W rzeczywistości podatki, opłaty i moment reinwestycji mogą wpływać na rzeczywiste zwroty. Jednak pomimo tych niuansów, pozostają one dokładniejsze niż indeksy oparte wyłącznie na cenie w przybliżeniu doświadczenia inwestorów.

Na przykład w planowaniu emerytalnym dochód generowany z dywidend odgrywa kluczową rolę. Ignorowanie dywidend w benchmarkingu może prowadzić do niedoceniania stabilności portfela lub jego długoterminowej rentowności. Dlatego indeksy całkowitego zwrotu pomagają formułować bardziej realistyczne prognozy.

Którego indeksu użyć i kiedy

Zasadność użycia indeksu ceny i zwrotu lub indeksu całkowitej stopy zwrotu zależy przede wszystkim od celu analizy. Rozpoznanie różnic pomaga inwestorom interpretować dane rynkowe, porównywać produkty finansowe i ustalać realistyczne oczekiwania.

Kiedy stosować indeks zwrotu z inwestycji

• Krótkoterminowe strategie handlowe: W przypadku, gdy dywidendy są nieistotne lub nieistotne.
• Porównania w nagłówkach: Media często podają zwrot z inwestycji w indeks S&P 500 dla uproszczenia.
• Instrumenty pochodne zorientowane na cenę: Opcje i kontrakty terminowe zazwyczaj odnoszą się do indeksów cen.

Jednak we wszystkich tych przypadkach inwestor musi mieć świadomość, że pozorne słabe wyniki inwestycji wypłacających dywidendy mogą po prostu odzwierciedlać ograniczenia indeksowania zwrotu z inwestycji.

Kiedy stosować indeks zwrotu całkowitego

• Długoterminowa analiza inwestycyjna: Szczególnie przy ocenie funduszy inwestycyjnych, ETF-ów lub emerytury.
• Porównania wyników: Zapewniają spójność, jeśli produkt inwestycyjny wewnętrznie reinwestuje dochód.
• Cele akumulacji majątku: Szczególnie istotne w przypadku strategii oszczędzania na emeryturę lub studia.

Na przykład porównanie funduszu akcyjnego z benchmarkiem cenowo-zwrotnym może błędnie sugerować lepsze lub gorsze wyniki, w zależności od okresu. Indeks całkowitego zwrotu daje bardziej realne wyobrażenie o umiejętnościach zarządzającego i rzeczywistych stopach zwrotu funduszu.

Perspektywy globalne

Indeksy całkowitego zwrotu i cenowo-zwrotnego zwrotu są publikowane przez większość dostawców indeksów na całym świecie. Oto przykłady z niektórych głównych rodzin indeksów:

• MSCI: Oferuje indeksy cenowe i indeksy całkowitego zwrotu w USD, GBP i innych walutach.
• FTSE Russell: Wyraźnie odróżnia indeksy całkowitego zwrotu (TR) od formatów PR.
• S&P Dow Jones: Oferuje indeksy całkowitego zwrotu, które towarzyszą wszystkim głównym indeksom porównawczym.

Większość renomowanych funduszy inwestycyjnych ujawnia format używanego przez siebie benchmarku. Inwestorzy powinni zawsze sprawdzać, czy porównania są dokonywane z indeksem cenowym, czy z indeksem całkowitego zwrotu, aby uniknąć mylących wniosków.

Praktyczne wskazówki

• Zrozum, co obejmuje, a czego nie obejmuje Twój indeks referencyjny.
• W analizie portfela, jeśli to możliwe, wybieraj indeksy całkowitego zwrotu.
• Zawsze dopasowuj indeks referencyjny do zachowań funduszu (tj. wypłacania dywidendy czy reinwestowania dywidendy).

Podsumowując, zarówno indeksy ceny i zwrotu, jak i indeksy całkowitego zwrotu odgrywają istotną rolę w inwestowaniu i benchmarkingu finansowym. Wiedza o tym, kiedy i dlaczego stosować jeden z nich, a nie drugi, pozwala na podejmowanie bardziej świadomych decyzji i sprawiedliwszą ocenę wyników. Ostatecznie, w przypadku większości długoterminowych celów, indeks całkowitego zwrotu zapewnia bardziej autentyczny obraz kondycji finansowej i wzrostu inwestycji.