WYJAŚNIENIE INDEKSÓW CEN I ZWROTU

Indeks zwrotu ceny (nazywany również indeksem cenowym) to rodzaj indeksu giełdowego, który mierzy wyniki grupy papierów wartościowych wyłącznie na podstawie zmian ich cen rynkowych. Nie uwzględnia on żadnych wypłat dywidend ani innych dywidend, które inwestorzy mogą otrzymywać z tytułu posiadania tych papierów wartościowych.

Na przykład, jeśli akcje wchodzące w skład indeksu wypłacają kwartalną dywidendę, indeks zwrotu ceny nie odzwierciedli tych dywidend. W konsekwencji wyniki indeksu zwrotu ceny są zazwyczaj niższe niż indeksu zwrotu całkowitego, który uwzględnia takie wypłaty.

Indeksy zwrotu ceny są powszechnie wykorzystywane przez globalne indeksy giełdowe, takie jak Dow Jones Industrial Average oraz standardowe wersje indeksów S&P 500 i FTSE 100. Są one przydatne do śledzenia wzrostu lub spadku cen papierów wartościowych, oferując szacunki zysków kapitałowych bez uwzględniania reinwestowanych dywidend.

Jak działają indeksy zwrotu z inwestycji

Indeksy te oblicza się poprzez identyfikację grupy reprezentatywnych akcji, przypisanie każdej z nich wagi (ważonej ceną, kapitalizacją rynkową lub równoważnie), a następnie śledzenie łącznych zmian cen w czasie. Zmiany w indeksie wynikają wyłącznie ze zmian cen papierów wartościowych wchodzących w jego skład.

Korzyści i ograniczenia

Indeksy zwrotu z inwestycji oferują przejrzysty obraz nastrojów rynkowych i podstawowego wzrostu cen, co jest przydatne w analizie technicznej lub krótkoterminowej. Nie uwzględniają one jednak istotnych aspektów całkowitego zwrotu z inwestycji, szczególnie w przypadku inwestorów nastawionych na dochód lub długoterminowych wycen portfeli.

Dlatego inwestorzy poszukujący pełnego obrazu wyników inwestycyjnych często sięgają po indeksy całkowitego zwrotu, które uwzględniają zarówno wahania cen, jak i reinwestowane dywidendy.

Indeksy cenowo-zwrotne nie uwzględniają dywidend i innych form dochodu, co może mieć istotny wpływ na długoterminowe obliczenia zwrotu z inwestycji. Zrozumienie, co jest pomijane, jest kluczowe przy wyborze odpowiedniego indeksu do analizy lub benchmarkingu.

Dywidendy

Głównym wyłączeniem w indeksie cenowo-zwrotnym są dywidendy pieniężne. Są to płatności dokonywane przez spółki na rzecz akcjonariuszy, zazwyczaj z zysków. W szczególności dla inwestorów nastawionych na dochód dywidendy mogą stanowić znaczną część całkowitego zwrotu. Z czasem, zwłaszcza na ugruntowanych rynkach akcji, kapitalizacja reinwestowanych dywidend może prowadzić do znacznego wzrostu zysków.

Dywidendy akcji

Indeksy cenowo-zwrotne zazwyczaj nie uwzględniają dywidend specjalnych, dywidend akcyjnych ani zwrotów z kapitału. Mogą one zmieniać efektywne stopy zwrotu inwestorów w zależności od ich traktowania w indeksach całkowitego dochodu lub indywidualnych portfelach. Na przykład, jeśli spółka wyemituje jednorazową dywidendę specjalną, cena akcji może odpowiednio spaść. Indeks cenowo-zwrotny rejestrowałby jedynie spadek ceny, bez kompensowania wartości tej dywidendy.

Odsetki od składników o stałym dochodzie

W indeksach obejmujących wiele aktywów (np. fundusze zrównoważone lub zdywersyfikowane benchmarki) indeks cenowo-zwrotny pomija również płatności kuponowe lub dochody odsetkowe z obligacji lub papierów wartościowych o stałym dochodzie. To dodatkowo ogranicza jego użyteczność w analizie wyników całego portfela w różnych klasach aktywów.

Korekta inflacyjna

Indeksy cenowo-zwrotne nie uwzględniają inflacji. W związku z tym siła nabywcza reprezentowana przez wartości indeksu może z czasem spadać, zniekształcając postrzeganie rzeczywistego wzrostu inwestycji. Inwestorzy często uzupełniają indeksy cen i stóp zwrotu danymi o inflacji lub biorą pod uwagę indeksy realnej stopy zwrotu, analizując długoterminową ochronę wartości.

Wskazówki dla inwestorów

Wyłączając elementy dochodowe, indeksy cen i stóp zwrotu mogą zaniżać rzeczywiste zyski inwestorów, szczególnie w środowiskach o wysokiej dywidendzie lub w okresach silnej dystrybucji zysków spółek. Może to być mylące dla celów benchmarkingu lub porównywania wyników, jeśli nie zostanie odpowiednio uwzględnione w kontekście.

Aby w pełni zrozumieć indeks zwrotu ceny, konieczne jest porównanie go z jego odpowiednikiem: indeksem zwrotu całkowitego. Kluczowa różnica polega na sposobie traktowania dywidend.

Indeksy zwrotu całkowitego

Indeks zwrotu całkowitego zakłada, że ​​otrzymane dywidendy są natychmiast reinwestowane w indeks. Ta reinwestycja wprowadza efekt kumulacji, który zazwyczaj skutkuje lepszymi wynikami indeksu zwrotu całkowitego niż indeksu zwrotu ceny w dłuższych okresach.

Na przykład, między 1990 a 2020 rokiem indeks zwrotu ceny S&P 500 wzrósł o około 800%, podczas gdy jego wariant oparty na zwrocie całkowitym wzrósł o ponad 1600%. Różnica wynika z kumulatywnego efektu reinwestowanych dywidend. Złożony wzrost dochodów odgrywa kluczową rolę w akumulacji majątku, co nie jest uwzględniane w indeksie cen i zysków.

Kiedy stosować poszczególne indeksy

• Indeks cen i zysków: Najlepiej stosować go, gdy interesują nas wyłącznie zyski kapitałowe lub porównywanie dynamiki cen.
• Indeks całkowitego zwrotu: Nadaje się do oceny ogólnej efektywności inwestycji, szczególnie w scenariuszach długoterminowych lub związanych z planowaniem emerytalnym.

Rozważania analityczne

Używanie wyłącznie indeksu cen i zysków może prowadzić do niedoceniania przez analityków lub inwestorów akcji generujących dywidendy lub zaniżania wartości długoterminowego inwestowania indeksowego. Doradcy finansowi zazwyczaj preferują indeksy całkowitego zwrotu do oceny wyników portfeli inwestowanych w fundusze inwestycyjne lub ETF-y, ponieważ te stopy zwrotu lepiej odzwierciedlają skumulowany efekt posiadania w czasie.

Wnioski

Podsumowując, indeksy C/Z oferują użyteczny wgląd w wahania cen i nastroje rynkowe, ale nie dają pełnego obrazu oceny generowania całkowitego bogactwa. Aby uzyskać kompleksowe zrozumienie zwrotów z inwestycji, szczególnie w dłuższych okresach lub w strategiach skoncentrowanych na dochodzie, indeksy całkowitego zwrotu są bardziej odpowiednim punktem odniesienia.

Inwestorzy i analitycy powinni starannie dobrać rodzaj indeksu, który odpowiada ich celom inwestycyjnym, horyzontowi czasowemu i obszarowi zainteresowania – jasno rozumiejąc, co każdy indeks ujawnia, a co pomija.