WYJAŚNIENIE NORY W HYPERLEDGER
Poznaj Hyperledger Burrow, dowiedz się, jak działa i czym różni się od innych platform blockchain w ekosystemie Hyperledger.
Hyperledger Burrow to unikalny, wymagający uprawnień klient blockchain, który stanowi część szerszego projektu Hyperledger, prowadzonego przez Linux Foundation. Pierwotnie stworzony przez Monax (dawniej Eris Industries), Burrow wyróżnia się w ekosystemie Hyperledger jako pierwszy klient blockchain obsługujący maszynę wirtualną Ethereum (EVM), co czyni go kompatybilnym z inteligentnymi kontraktami opartymi na Ethereum, napisanymi w Solidity.
Burrow został zaprojektowany z myślą o zapewnieniu modułowego systemu blockchain, koncentrując się na prostocie, szybkości i deterministycznej ostateczności transakcji. Został napisany w języku programowania Go i zoptymalizowany pod kątem łatwości użytkowania we wdrożeniach blockchain z uprawnieniami, opartych na konsorcjum. Obsługując EVM, Burrow integruje również natywne funkcje uprawnień i zarządzania dostosowane do środowisk korporacyjnych.
Jako jeden z kilku frameworków w pakiecie Hyperledger, Burrow znacząco różni się od innych, takich jak Hyperledger Fabric czy Hyperledger Iroha, oferując lekkie, pojedyncze wdrożenie binarne, które łączy konsensus, wykonywanie inteligentnych kontraktów i zarządzanie uprawnieniami w spójny stos.
Jego główne zastosowania koncentrują się wokół branż poszukujących kompatybilności z Ethereum w kontekście uprawnień, takich jak usługi finansowe, technologie prawnicze i zarządzanie tożsamością w przedsiębiorstwach. Deterministyczne wykonywanie inteligentnych kontraktów oferowane przez Burrow zapewnia spójność między węzłami, co jest kluczowym wymogiem w środowiskach regulowanych.
Kluczowe cechy Hyperledger Burrow to:
- Kompatybilność z maszyną wirtualną Ethereum (EVM)
- Konstrukcja sieci z uprawnieniami
- Wbudowane mechanizmy zarządzania i kontroli dostępu
- Pojedynczy plik binarny dla operacji na pełnym węźle
- Algorytm konsensusu oparty na tolerancji błędów bizantyjskich (BFT)
Chociaż Burrow nie jest już aktywnie rozwijany, położył on ważny fundament pod hybrydową integrację blockchaina z uprawnieniami Ethereum, wpływając na inne projekty w ramach Hyperledger i poza nim.
Chociaż Hyperledger Burrow i Hyperledger Fabric zaspokajają potrzeby przedsiębiorstw w zakresie blockchain, odpowiadają na różne priorytety i opierają się na odrębnych filozofiach architektonicznych. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla organizacji decydujących o wyborze frameworków Hyperledger do tworzenia i wdrażania technologii rozproszonego rejestru (DLT).
1. Konsensus i ostateczność transakcji
Hyperledger Burrow wykorzystuje algorytm konsensusu odporny na błędy bizantyjskie (BFT) znany jako Tendermint. Umożliwia on natychmiastową, deterministyczną ostateczność transakcji, co oznacza, że po dodaniu bloku jest on ostateczny i nie można go cofnąć. Taki model doskonale nadaje się do zastosowań wymagających zgodności z przepisami i audytowalności.
Z kolei Hyperledger Fabric obsługuje model konsensusu typu plug-in, w którym komponenty systemu – węzły porządkujące, zatwierdzające i zatwierdzające – są od siebie oddzielone. Zapewnia to elastyczność konfiguracji systemu, ale finalizacja transakcji może nie być tak prosta, jak w Burrow.
2. Język inteligentnych kontraktów
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech Burrow jest obsługa inteligentnych kontraktów zgodnych z Ethereum, napisanych w Solidity. Pozwala to programistom znającym Ethereum na łatwe przejście na Burrow lub eksperymentowanie z nim w środowisku z uprawnieniami. Fabric wykorzystuje własne podejście do inteligentnych kontraktów (zwane „chaincode”), które można napisać w językach programowania ogólnego przeznaczenia, takich jak Go, Java lub JavaScript.
3. Topologia sieci i działanie węzłów
Burrow oferuje lekką, ujednoliconą implementację węzła w jednym pliku binarnym, co upraszcza wdrażanie i konserwację. Stanowi to wyraźny kontrast z Fabric, który wymaga niezależnej obsługi i zarządzania wieloma komponentami (peerami, usługą zamawiania, urzędami certyfikacji).
4. Uprawnienia i zarządzanie
Chociaż oba frameworki zostały zaprojektowane z myślą o sieciach z uprawnieniami, model Burrow integruje mechanizmy uprawnień bezpośrednio z oprogramowaniem węzła. Fabric zapewnia bardziej modułową konfigurację uprawnień za pośrednictwem list kontroli dostępu i konfigurowalnych dostawców tożsamości, zapewniając większą personalizację kosztem złożoności.
5. Docelowe przypadki użycia
Burrow jest szczególnie atrakcyjny dla organizacji, które chcą wykorzystać inteligentne kontrakty oparte na Solidity w prywatnym, regulowanym środowisku. Przykłady zastosowań obejmują umowy prawne, instrumenty finansowe i hybrydowe eksperymenty blockchain.
Mocne strony Fabric leżą w integracji przedsiębiorstw, oferując złożone rozwiązania dla łańcucha dostaw, ubezpieczeń i opieki zdrowotnej dzięki bogatej, modułowej konstrukcji. Jego elastyczność jest wysoko ceniona przez integratorów systemów i deweloperów budujących niestandardowe sieci DLT.
Podsumowując, chociaż oba frameworki zapewniają silne możliwości blockchaina z uprawnieniami, Burrow najlepiej sprawdza się jako specjalistyczna platforma kompatybilna z EVM, dostosowana do organizacji poszukujących wąskiej i lekkiej funkcjonalności blockchaina z interoperacyjnością Ethereum, podczas gdy Fabric sprawdza się jako w pełni funkcjonalny zestaw narzędzi do tworzenia blockchainów dla przedsiębiorstw.
Początkowo Hyperledger Burrow przyciągał klientów swoją bezproblemową kompatybilnością z Ethereum w ramach sieci wymagającej uprawnień. Organizacje zainteresowane testowaniem kontraktów opartych na Solidity lub łączeniem publicznych i prywatnych środowisk blockchain często wybierały Burrow ze względu na jego prostotę, szybkość i determinizm.
Przypadki użycia:
- Zastosowania w prawie i zarządzaniu: Kancelarie prawne i startupy z branży technologii prawniczych wykorzystywały Burrow do kodowania inteligentnych kontraktów związanych z dokumentami prawnymi i umowami cyfrowymi, korzystając z deterministycznego wykonania gwarantowanego przez mechanizm konsensusu BFT.
- Usługi finansowe: Burrow był wykorzystywany w projektach pilotażowych obejmujących tokenizację aktywów cyfrowych, mechanizmy rozliczeń międzybankowych i piaskownice regulacyjne, aby pokazać przypadki użycia łączące logikę Ethereum z uprawnieniami na poziomie przedsiębiorstwa.
- Projekty naukowe i badawcze: Uniwersytety i grupy badawcze zajmujące się blockchainem wykorzystywały Burrow do badania hybrydowych wdrożeń blockchain i testowania konfiguracji wdrożeń.
- Ethereum dla przedsiębiorstw Integracja: Firmy eksperymentujące z aplikacjami zdecentralizowanymi (dApps) opartymi na Ethereum mogłyby wdrażać je w Burrow, aby weryfikować wydajność w modelu z uprawnieniami, ułatwiając weryfikację koncepcji bez uciekania się do sieci publicznych.
Rozwój i status:
Należy zauważyć, że od czasu ostatnich zmian Hyperledger Burrow znajduje się w trybie wyłącznie konserwacyjnym i nie jest już aktywnie rozwijany. Ostatnie duże aktualizacje koncentrowały się na zapewnieniu zgodności z szerszym ekosystemem Hyperledger i rozwiązywaniu krytycznych problemów.
Baza kodu projektu jest nadal dostępna na licencji open source i zachowana do celów archiwalnych, edukacyjnych i forkowych. Chociaż aktywne ulepszenia ustały, Burrow znacząco przyczynił się do standaryzacji konsensusu BFT i integracji EVM w środowiskach z uprawnieniami. Jego dziedzictwo jest kontynuowane w nowszych projektach w społecznościach Ethereum i Hyperledger, które dążą do połączenia EVM z zastosowaniami korporacyjnymi.
Alternatywy i rozważania dotyczące migracji:
Dla organizacji rozważających obecnie Burrow lub planujących migrację, inne frameworki, takie jak Hyperledger Besu (również obsługujący EVM i opracowany specjalnie pod kątem kompatybilności z Ethereum) lub nawet Hyperledger Fabric (dla bardziej dostosowanych wdrożeń korporacyjnych), mogą okazać się odpowiednie, w zależności od wymagań infrastrukturalnych i celów rozwojowych.
Podsumowując, Hyperledger Burrow odegrał kluczową rolę w ewolucji blockchaina w biznesie, zwłaszcza tam, gdzie inteligentne kontrakty Ethereum były kluczowym wymogiem w kontrolowanym środowisku. Jego innowacje położyły podwaliny pod późniejsze udoskonalenia, łącząc platformy inteligentnych kontraktów z mechanizmami kontroli korporacyjnej.
