WYJAŚNIENIE ZATWIERDZANIA TOKENÓW

Czym są zatwierdzenia tokenów?

Zatwierdzenia tokenów, znane również jako przydziały tokenów, odnoszą się do mechanizmu uprawnień w ekosystemie Ethereum i innych sieciach blockchain o podobnej architekturze, takich jak Binance Smart Chain czy Polygon. Funkcja ta umożliwia zdecentralizowanym aplikacjom (DApps) interakcję z tokenami użytkownika bez konieczności zatwierdzania każdej transakcji z osobna.

W swojej istocie zatwierdzanie tokenów jest realizowane za pomocą standardu ERC-20, który reguluje kwestie tokenów zamiennych. Gdy użytkownik chce wejść w interakcję ze smart kontraktem — na przykład dokonać wymiany tokenów, stakować aktywa w puli yield farmingowej lub zapewnić płynność — musi udzielić temu smart kontraktowi uprawnienia do przeniesienia określonej ilości swoich tokenów. Ma to kluczowe znaczenie, ponieważ umożliwia autonomiczne działanie protokołów non-custodial, wymagając jednocześnie wyraźnej zgody użytkownika.

Jak działa zatwierdzanie tokenów

Oto podstawowy opis działania przydziałów tokenów:

• Użytkownik posiada token A w swoim portfelu.
• Chce użyć aplikacji zdecentralizowanej (DApp) (np. zdecentralizowanej giełdy, takiej jak Uniswap), która wymaga tokena A do konkretnej transakcji.
• Przed sfinalizowaniem transakcji aplikacja DApp poprosi użytkownika o zatwierdzenie przydziału. Wywołuje to funkcję approve() w inteligentnym kontrakcie tokena.
• Za pomocą tej funkcji użytkownik zezwala inteligentnemu kontraktowi aplikacji zdecentralizowanej na wydanie określonej kwoty tokena A w jego imieniu.

Zatwierdzenia są niezbędne, ponieważ portfele Ethereum i protokoły blockchain zostały zaprojektowane z myślą o ochronie aktywów użytkowników. Bez zatwierdzeń każdy ruch tokena musiałby zostać ręcznie podpisany i autoryzowany przez użytkownika, co znacznie utrudniałoby korzystanie z niego, zwłaszcza w przypadku złożonych operacji obejmujących wiele transakcji.

Trwałe zatwierdzenia

Co ważne, zatwierdzenia tokenów są zachowywane w łańcuchu do momentu ich odwołania. Po autoryzacji inteligentny kontrakt może uzyskać dostęp do przyznanych tokenów w dowolnym momencie, bez dodatkowego potwierdzenia użytkownika — do limitu zatwierdzonych. Niektóre protokoły wymagają „nieskończonej liczby zatwierdzeń” dla wygody, umożliwiając inteligentnemu kontraktowi działanie bez konieczności przeprowadzania przyszłych transakcji zatwierdzających. Choć jest to przyjazne dla użytkownika, praktyka ta stwarza potencjalne ryzyko w przypadku naruszenia bezpieczeństwa inteligentnego kontraktu.

Kluczowa terminologia

• Limit: Konkretna kwota tokenów, jaką inteligentny kontrakt może wydać.
• approve(): Funkcja, która ustala limit w inteligentnym kontrakcie.
• transferFrom(): Funkcja używana przez autoryzowany kontrakt do przenoszenia tokenów użytkownika w ramach limitu limitu.

Zrozumienie tych podstawowych mechanizmów jest niezbędne dla użytkowników poruszających się po zdecentralizowanych finansach (DeFi) i innych aplikacjach opartych na blockchainie, ponieważ stanowi fundamentalny aspekt bezpiecznych i efektywnych interakcji w ekosystemie.

Dlaczego zezwolenia na tokeny są niezbędne

Zatwierdzanie tokenów ma na celu zapewnienie zdecentralizowanym aplikacjom (DApps) bezpiecznego, ograniczonego dostępu do zasobów użytkownika. W zdecentralizowanym środowisku, w którym nie istnieje centralny organ pośredniczący w transakcjach, inteligentne kontrakty opierają się na koncepcji zezwoleń na tokeny, aby wykonywać kluczowe funkcje, zachowując jednocześnie autonomię użytkownika. W tej sekcji omówiono powody, dla których zatwierdzanie tokenów jest niezbędne dla ekosystemu blockchain.

1. Umożliwianie interakcji bez pośrednictwa

Jedną z cech charakterystycznych innowacji blockchain jest możliwość zachowania kontroli nad zasobami bez pośredników. DApps działają bez banków i brokerów, ale nadal potrzebują sposobu na przeprowadzanie transakcji związanych z tokenami w imieniu użytkownika. Zezwolenia na tokeny umożliwiają zautomatyzowanym protokołom tymczasowe działanie z delegowanymi uprawnieniami, bez konieczności przejmowania opieki nad tokenami użytkownika.

2. Poprawa komfortu użytkowania

Bez zatwierdzania tokenów każda interakcja obejmująca transfery tokenów wymagałaby od użytkownika ręcznego potwierdzenia i podpisania każdej transakcji. Na przykład w protokole yield farming, w którym często dochodzi do reinwestycji, stałoby się to żmudne i niepraktyczne. Zatwierdzenia usprawniają te operacje, przyznając predefiniowane uprawnienia, zwiększając wydajność przy jednoczesnym zachowaniu przejrzystości.

3. Obsługa złożonych protokołów wieloetapowych

Nowoczesne aplikacje zdecentralizowane (DApps) często realizują transakcje wieloetapowe, takie jak wymiana par tokenów, dostarczanie płynności lub interakcja z instrumentami pochodnymi. Każdy z tych etapów może wymagać osobnego transferu tokenów. Zatwierdzanie tokenów umożliwia inteligentnym kontraktom grupowanie lub automatyzację tych sekwencji, umożliwiając efektywne funkcjonowanie usług takich jak pożyczki błyskawiczne, mosty międzyłańcuchowe i staking NFT.

4. Optymalizacja kosztów gazu

Zatwierdzenie umowy tylko raz na nieograniczoną kwotę może zaoszczędzić na opłatach za gaz, które są szczególnie istotne w okresach przeciążenia sieci. Powtarzanie zatwierdzeń dla każdej pojedynczej transakcji podniosłoby koszty i potencjalnie zniechęciło do udziału w DeFi.

5. Model bezpieczeństwa oparty na uprawnieniach

Zatwierdzenia reprezentują szczegółowy poziom uprawnień, zgodny z zasadami modeli bezpieczeństwa opartych na zasadzie najmniejszych uprawnień. Użytkownicy decydują, kto może uzyskać dostęp do ich tokenów i do jakich ilości. Ta zasada opt-in zapewnia, że ​​nawet podczas interakcji z aplikacjami zdecentralizowanymi (DApps) użytkownicy zachowują kontrolę.

6. Zgodność między aplikacjami

Przydziały tokenów są standaryzowane za pomocą standardu ERC-20 i jego pochodnych, co zapewnia ich powszechną kompatybilność w całym ekosystemie maszyny wirtualnej Ethereum (EVM). Ta jednolitość umożliwia bezproblemowe korzystanie z tokenów na zdecentralizowanych giełdach, w protokołach pożyczkowych, na platformach gier i w bramkach płatniczych.

7. Integracje programowe

Dla deweloperów zatwierdzanie tokenów jest również kluczowe. Umożliwia ono programowy dostęp do tokenów z poziomu inteligentnych kontraktów, automatyzując działania takie jak likwidacje na rynkach pożyczkowych lub rozliczanie transakcji w zdecentralizowanych systemach płatności.

Ostatecznie zatwierdzanie tokenów stanowi podstawę dostępu z uprawnieniami w DeFi. Bez nich każda zdecentralizowana aplikacja wymagałaby pełnej kontroli nad środkami użytkowników, co niweczyłoby cel decentralizacji. Pomagają one zachować interakcję bez zaufania, jednocześnie spełniając praktyczne potrzeby finansów cyfrowych.

Jak nadużywane są zatwierdzenia tokenów

Chociaż zatwierdzenia tokenów odgrywają istotną rolę techniczną i funkcjonalną w zdecentralizowanych aplikacjach, otwierają one również drzwi do potencjalnych nadużyć i eksploatacji. Ponieważ uprawnienia mogą być przechowywane w łańcuchu w nieskończoność i umożliwiają automatyczny dostęp do środków użytkowników, atakujący często szukają sposobów na nadużywanie uprawnień do tokenów. W tej sekcji omówiono główne sposoby wykorzystania uprawnień do tokenów i działania użytkowników, aby się chronić.

1. Nieskończone zatwierdzenia i nadmierna ekspozycja

Wiele aplikacji zdecentralizowanych (DApps) żąda nieskończonych lub bardzo wysokich uprawnień do tokenów dla wygody, aby uniknąć wielokrotnych zatwierdzeń. Niestety, naraża to użytkowników na ataki. Jeśli ten inteligentny kontrakt zostanie kiedykolwiek naruszony — na przykład poprzez lukę w zabezpieczeniach oprogramowania lub atak na zarządzanie — atakujący mogą wykraść wszystkie zatwierdzone tokeny z portfeli użytkowników. Chociaż tokeny pozostają pod kontrolą użytkownika w łańcuchu, takie nadmierne uprawnienia skutecznie łamią zasadę najmniejszych uprawnień.

2. Złośliwe inteligentne kontrakty

Oszuści często wdrażają złośliwe inteligentne kontrakty, które wyglądają jak legalne aplikacje zdecentralizowane (DApps) lub zrzuty NFT. Gdy użytkownik zatwierdzi dostęp do tokena dla takiego kontraktu, może on zostać zaprogramowany do natychmiastowej lub późniejszej kradzieży środków. Te zatwierdzenia nie są z natury odwracalne przez inteligentny kontrakt ani aplikacje portfela; odwołanie musi zostać wykonane ręcznie przez użytkownika lub za pośrednictwem menedżera zatwierdzania tokenów.

3. Phishing za pośrednictwem interfejsów inteligentnych kontraktów

Innym częstym wektorem ataku są strony phishingowe, które naśladują znane protokoły. Użytkownicy nieświadomie wchodzą w interakcję z fałszywymi interfejsami, które nakłaniają ich do zatwierdzenia dostępu tokena do fałszywych adresów. Może to skutkować natychmiastową kradzieżą zasobów lub opóźnionymi atakami, które uruchamiają się po spełnieniu predefiniowanego warunku.

4. Luki w protokołach, które można wykorzystać

Gdy renomowane aplikacje zdecentralizowane (DApp) zostaną wykorzystane poprzez luki w zabezpieczeniach, atakujący mogą wykorzystać istniejące limity tokenów, aby wykraść środki użytkowników. W historii DeFi wyróżniały się takie przykłady, jak exploit bZx i atak BadgerDAO, ponieważ użytkownicy, którzy przyznali limity o wysokiej wartości, ponieśli znaczne straty, mimo że w momencie ataku nigdy nie wykonywali natychmiastowych transakcji.

5. Uśpione zatwierdzenia

Wielu użytkowników zapomina o cofnięciu uprawnień po interakcji z aplikacją zdecentralizowaną (DApp) — nawet jeśli nigdy nie zamierzają jej ponownie użyć. Te uśpione zatwierdzenia pozostają w łańcuchu i mogą zostać wykorzystane znacznie później, jeśli powiązane inteligentne kontrakty staną się podatne na ataki. Regularne audyty i cofanie niepotrzebnych zatwierdzeń mają kluczowe znaczenie dla długoterminowego bezpieczeństwa.

6. Zatwierdzanie z wyprzedzeniem i warunki wyścigu

Chociaż rzadkie, niektóre exploity obejmują zatwierdzanie tokenów z wyprzedzeniem. Atakujący może monitorować pulę pamięci (gdzie widoczne są oczekujące transakcje) i próbować wykorzystać kolejność transakcji, aby przechwycić lub wykorzystać zatwierdzenia tokenów, zanim użytkownicy się zorientują. Złośliwe boty mogą również próbować stosować warunki wyścigu, choć większość portfeli obecnie różnicuje wartości nonce i oferuje zabezpieczenia przed takimi skrajnymi przypadkami.

7. Nieodwracalny charakter uprawnień

W przeciwieństwie do tradycyjnych systemów finansowych, w których uprawnienia mogą zostać cofnięte według uznania banku, zatwierdzenia blockchain wymagają od użytkownika podjęcia proaktywnych kroków w celu usunięcia lub dostosowania uprawnień. Jeśli użytkownik nie korzysta z platform takich jak Revoke.cash lub Etherscan Approval Checker, może nie być świadomy oczekujących uprawnień, które stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa.

Najlepsze praktyki bezpieczeństwa

Aby zminimalizować to ryzyko, użytkownicy powinni podjąć następujące środki ostrożności:

• Współpracuj tylko ze zweryfikowanymi aplikacjami zdecentralizowanymi (DApps) i oficjalnymi adresami URL.
• Przyznawaj ograniczone lub określone limity tokenów, gdy jest to możliwe.
• Używaj narzędzi do zatwierdzania tokenów do monitorowania i cofania istniejących uprawnień.
• Zachowaj ostrożność w przypadku aplikacji zdecentralizowanych (DApps) żądających nieskończonej liczby zatwierdzeń.
• Okresowo sprawdzaj aktywność portfela pod kątem nieużywanych lub porzuconych aplikacji.

Chociaż zdecentralizowany charakter technologii blockchain daje użytkownikom większe możliwości, wymaga ona również większej odpowiedzialności indywidualnej. Utrzymywanie czystej historii uprawnień jest kluczowym elementem bezpiecznego zarządzania kryptowalutami.