JAK DZIAŁAJĄ UMOWY FINANSOWE?

Czym są kontrakty finansowe?

Kontrakty finansowe to prawnie wiążące umowy między dwiema lub więcej stronami, dotyczące zawierania transakcji na określonych warunkach. Kontrakty te regulują szereg instrumentów na rynkach finansowych, takich jak opcje, kontrakty futures, kontrakty forward i swapy. Każdy rodzaj kontraktu ma unikalne cechy, ale zazwyczaj mają one wspólne elementy, takie jak cena wykonania, data wygaśnięcia, wielkość kontraktu i premia. Elementy te określają wartość, zobowiązania oraz potencjalne ryzyko lub zysk związane z umową.

Te finansowe instrumenty pochodne często służą do zabezpieczania ryzyka, spekulacji na cenach aktywów bazowych lub zapewniania dźwigni finansowej. Zazwyczaj wartość kontraktów zależy od aktywów bazowych, takich jak akcje, towary, waluty lub stopy procentowe. Kontrakty finansowe mają jasno określone warunki i są przedmiotem obrotu na giełdach — ze znormalizowanymi warunkami i rozliczeniami za pośrednictwem centralnego kontrahenta — lub pozagiełdowego (OTC), gdzie warunki kontraktu są negocjowane prywatnie.

Przyjrzyjmy się czterem kluczowym elementom kontraktów pochodnych, aby zrozumieć ich rolę w strukturyzacji i ocenie tych umów:

• Cena wykonania: Z góry ustalona cena, po której instrument bazowy może zostać kupiony lub sprzedany w przypadku wykonania kontraktu.
• Data wygaśnięcia: Ostatnia data, w której kontrakt jest ważny i może zostać wykonany.
• Wielkość kontraktu: Ilość instrumentu bazowego reprezentowana przez jeden kontrakt.
• Premia: Koszt lub opłata za nabycie kontraktu, zazwyczaj stosowana w obrocie opcjami.

Zrozumienie funkcji i interakcji tych elementów pomaga inwestorom i traderom w zarządzaniu Efektywniej ekspozycję finansową. Niezależnie od tego, czy są wykorzystywane do spekulacji, czy ograniczania ryzyka, komponenty te definiują zaangażowanie finansowe i potencjalne rezultaty kontraktu.

Od inwestorów instytucjonalnych zarządzających portfelami po inwestorów detalicznych badających strategie wzrostu, zrozumienie terminów i mechanizmów kontraktów finansowych jest niezbędne do podejmowania świadomych decyzji. Analizując każdy komponent dogłębniej, wyjaśniamy, w jaki sposób te cechy strukturalne pomagają prognozować potencjalne zyski, straty i strategiczne zastosowanie w ramach szerszych strategii inwestycyjnych.

Zrozumienie ceny wykonania i terminu wygaśnięcia

Dwiema kluczowymi cechami większości kontraktów finansowych, zwłaszcza w przypadku instrumentów pochodnych, takich jak opcje i kontrakty futures, są cena wykonania i data wygaśnięcia. Te elementy razem określają wartość kontraktu w czasie, jego pieniężność oraz ostateczną rentowność lub stratę.

Objaśnienie ceny wykonania

Cena wykonania, czasami nazywana „ceną wykonania”, to uzgodniona cena, po której instrument bazowy może zostać kupiony (opcja kupna) lub sprzedany (opcja sprzedaży), w zależności od rodzaju kontraktu. Cena ta pozostaje stała przez cały okres obowiązywania kontraktu.

W kontekście kontraktu opcyjnego:

• Jeśli cena rynkowa instrumentu bazowego jest powyżej ceny wykonania w opcji kupna, opcja jest in-the-money, co wskazuje na potencjalny zysk z wykonania.
• Jeśli cena rynkowa jest poniżej ceny wykonania w opcji sprzedaży, opcja jest również in-the-money.
• I odwrotnie, jeśli warunki rynkowe nie sprzyjają cenie wykonania, opcja jest uznawana za out-of-the-money, a jej wykonanie skutkowałoby stratą.

Relacja między ceną wykonania a aktualną ceną instrumentu określa „wartość wewnętrzną” opcji. Inwestorzy często oceniają, czy wykonać kontrakty, czy pozwolić im wygasnąć, opierając się na tej wycenie.

Określona data wygaśnięcia

Data wygaśnięcia to moment, w którym kontrakt finansowy staje się nieważny. W przypadku opcji i kontraktów futures jest to ostatni dzień obrotu, w którym kontrakt może zostać wykonany lub rozliczony. Po tym terminie kontrakt traci wartość i nie podlega egzekucji.

Kontrakty mogą mieć różne okresy obowiązywania:

• Opcje tygodniowe – wygasają w ciągu jednego tygodnia; stosowane w krótkoterminowych strategiach handlowych.
• Opcje miesięczne – wygasają w określonym dniu każdego miesiąca; Powszechnie stosowane przez inwestorów detalicznych.
• Kontrakty kwartalne lub długoterminowe – obejmujące kilka miesięcy lub lat, odpowiednie do długoterminowych zabezpieczeń lub spekulacji.

Traderzy często biorą pod uwagę „upływ czasu” – stopniową utratę wartości zewnętrznej w miarę zbliżania się daty wygaśnięcia. W handlu opcjami kontrakty tracą na wartości w miarę zbliżania się do daty wygaśnięcia, jeśli instrument bazowy nie zmienia się korzystnie w stosunku do ceny wykonania.

Cena wykonania i data wygaśnięcia razem tworzą podstawową dynamikę wartości kontraktu pochodnego. Zrozumienie obu tych czynników pozwala traderom na opracowanie strategii zgodnych z ich oczekiwaniami rynkowymi i profilami ryzyka.

Wielkość kontraktu i premia – wyjaśnienie

Na rynkach instrumentów pochodnych wielkość kontraktu i premie odgrywają kluczową rolę w określaniu skali inwestycji i związanych z nią kosztów. Zrozumienie tych elementów jest kluczowe dla oceny ekspozycji, wymaganego depozytu zabezpieczającego oraz potencjalnych zysków lub strat z obrotu kontraktami finansowymi.

Czym jest wielkość kontraktu?

Wielkość kontraktu reprezentuje wartość instrumentu bazowego objętego pojedynczym kontraktem finansowym. Każda klasa aktywów — czy to akcje, towary czy waluty — zazwyczaj ma swoją standardową wielkość lota podczas obrotu giełdowego.

Na przykład:

• W opcjach na akcje: jeden kontrakt zazwyczaj reprezentuje 100 akcji spółki bazowej.
• W kontraktach futures: kontrakt futures na ropę naftową może obejmować 1000 baryłek ropy.
• W obrocie na rynku Forex: wielkości kontraktów wahają się od standardowych lotów (100 000 jednostek) do mini i mikro lotów.

Wielkość kontraktu determinuje zarówno skalę, jak i wymagany kapitał. Większa wielkość kontraktu oznacza większą ekspozycję i wyższe potencjalne zyski lub straty. Brokerzy często wymagają depozytu zabezpieczającego — stanowiącego procent wartości kontraktu — jako zabezpieczenia. Wymagania dotyczące depozytu zabezpieczającego różnią się w zależności od zmienności aktywów i czasu trwania kontraktu.

Zrozumienie premii

Premia to cena płacona przez kupującego sprzedającemu za nabycie kontraktu opcyjnego. Stanowi ona koszt początkowy i nie podlega zwrotowi, chyba że opcja jest opłacalna w momencie wykonania lub skompensowana strategią handlową. Na premię tę wpływa kilka czynników:

• Wartość wewnętrzna – różnica między ceną wykonania a aktualną ceną rynkową w korzystnym okresie.
• Wartość czasowa – pozostały okres obowiązywania kontraktu; Dłuższe terminy trwania zwiększają premię.
• Zmienność – wyższa zmienność rynku zwiększa premię ze względu na zwiększone prawdopodobieństwo korzystnych wahań.
• Stopy procentowe i dywidendy – mogą one wpływać na premie, szczególnie w przypadku opcji na akcje.

Wystawcy (sprzedający) opcji otrzymują premię jako wynagrodzenie za ryzyko, jakie podejmują udzielając prawa do wykonania opcji. Nabywcy opcji inwestują premię w nadziei, że korzystne wahania cen sprawią, że kontrakt będzie opłacalny przed lub w momencie wygaśnięcia.

Chociaż premie są związane głównie z kontraktami opcyjnymi, mogą pojawiać się w produktach strukturyzowanych i instrumentach pochodnych powiązanych ze swapami jako opłaty z góry lub płatności okresowe, w zależności od konstrukcji kontraktu.

Zrównoważenie wielkości kontraktu z kosztem premii umożliwia inwestorom odpowiednie skalowanie strategii i zarządzanie efektywnością kapitałową. Wspiera również podejmowanie świadomych decyzji dotyczących dźwigni finansowej i zarządzania ryzykiem. Zrozumienie tych mechanizmów finansowych jest kluczowe dla ostrożnego i skutecznego poruszania się po rynkach instrumentów pochodnych.