WYJAŚNIENIE SPREADÓW KALENDARZOWYCH: STRATEGIA OPARTA NA ROZPADZIE CZASOWYM I ZMIENNOŚCI

Czym są spready kalendarzowe?

Spread kalendarzowy, znany również jako spread czasowy lub spread poziomy, to zaawansowana strategia handlu opcjami, mająca na celu wykorzystanie różnych dat wygaśnięcia opcji na ten sam instrument bazowy. Strategia ta polega na jednoczesnym kupowaniu i sprzedawaniu opcji tego samego typu (kupna lub sprzedaży) z tą samą ceną wykonania, ale z różnymi datami wygaśnięcia.

Zwykle inwestor sprzedaje opcję krótkoterminową i kupuje opcję długoterminową. Celem jest wykorzystanie różnicy w rozkładzie wartości w czasie, znanej jako theta, oraz potencjalnych zmian implikowanej zmienności (IV). Spready kalendarzowe pozwalają inwestorom spekulować na upływ czasu, zmiany cen akcji i zmienność, co czyni je wszechstronnymi narzędziami w dobrze wyposażonym zestawie narzędzi inwestora opcyjnego.

Podstawowa struktura spreadu kalendarzowego

• Pozycja debetu netto: Koszt utworzenia spreadu kalendarzowego jest zazwyczaj debetem netto, ponieważ opcja długoterminowa jest zazwyczaj droższa niż opcja krótkoterminowa.
• Cena wykonania: Obie opcje mają tę samą cenę wykonania, która definiuje, gdzie znajduje się strefa maksymalnego zysku.
• Daty wygaśnięcia: Opcja krótka ma termin wygaśnięcia w krótkim terminie, podczas gdy opcja długa wygasa później.

Te cechy pozwalają inwestorowi skorzystać z szybkiego spadku wartości opcji krótkoterminowej, jednocześnie utrzymując opcję długoterminową o stosunkowo wolniejszym spadku wartości, co pozwala mu na korzystne pozycjonowanie się pomiędzy oczekiwaniami rynku a czas.

Rodzaje spreadów kalendarzowych

• Spready kalendarzowe call: dotyczą opcji call i są zazwyczaj stosowane, gdy inwestor oczekuje, że cena utrzyma się blisko ceny wykonania w krótkim terminie.
• Spready kalendarzowe put: dotyczą opcji put, a nie call, z podobnym uzasadnieniem, w zależności od tego, czy inwestor chce zająć pozycję w celu kontroli ryzyka spadkowego, czy wykorzystać neutralność spadkową.

Główne cele

Spready kalendarzowe są najskuteczniejsze, gdy:

• Aktywa bazowe pozostają blisko ceny wykonania.
• Istnieje różnica w implikowanej zmienności na korzyść opcji długiej (zwykle wyższej).
• Opcja krótka zbliża się do wygaśnięcia, tracąc na wartości szybciej niż opcja długa.

W istocie spready kalendarzowe są wyrafinowanym sposobem wyrażania poglądów nie tylko na temat kierunku ruchu, ale także na temat prognoz czasu i zmienności.

Jak spready kalendarzowe czerpią zyski z rozkładu czasowego

Podstawowa rentowność spreadu kalendarzowego wynika z różnicy w rozkładzie czasowym, czyli theta, między dwoma kontraktami opcyjnymi: krótkoterminowym i długoterminowym. Theta mierzy, ile wartości traci opcja każdego dnia w miarę zbliżania się do terminu wygaśnięcia.

Opcje krótkoterminowe tracą swoją wartość czasową szybciej niż opcje długoterminowe. Dlatego sprzedając opcję krótkoterminową i kupując opcję długoterminową, możesz skorzystać na tym, że opcja na najbliższy miesiąc traci wartość szybciej. Jeśli cena akcji utrzymuje się w pobliżu ceny wykonania, sprzedana opcja prawdopodobnie wygaśnie jako bezwartościowa lub tania w odkupieniu, pozostawiając pozycję długoterminową nienaruszoną z wartością resztkową lub potencjalnie rosnącą.

Rozkład czasowy w praktyce

Rozważmy tradera, który sprzedaje tygodniową opcję kupna i kupuje tę samą opcję wykonania na dwa miesiące przed wygaśnięciem. Jeżeli akcje pozostają względnie statyczne, tygodniowa opcja kupna szybko traci na wartości, przynosząc zysk w miarę spadku jej wartości rynkowej. Jednocześnie długoterminowa opcja kupna zachowuje swoją wartość bardziej stabilnie, zachowując lub nawet zyskując na wartości w zależności od zmian zmienności implikowanej.

Zarządzanie upływem czasu

• Bliskie wygaśnięcie: Gdy krótka opcja zbliża się do wygaśnięcia, inwestorzy oceniają, czy przenieść krótką nogę do kolejnego cyklu wygaśnięcia, czy też zlikwidować cały spread.
• Neutralna perspektywa: Spready kalendarzowe at-the-money są najbardziej zyskowne, gdy instrument bazowy utrzymuje się w pobliżu ceny wykonania – umożliwiając maksymalny spadek bez gwałtownych wahań cen.
• Tendencja kierunkowa: Inwestorzy mogą dostosować ceny wykonania w górę lub w dół, aby wyrazić odpowiednio łagodny wzrost lub spadek, jednocześnie czerpiąc korzyści z spadku w czasie.

Strefa zysku kalendarzowego

W przeciwieństwie do spreadów pionowych, które są Spready kalendarzowe kierunkowe mają zdefiniowaną strefę zysku skupioną wokół ceny wykonania. Jest to czasami wizualizowane jako kształt „namiotu” na wykresie ryzyka – ze szczytem reprezentującym maksymalny zysk, jeśli instrument bazowy wygasa po cenie wykonania krótkiej opcji. W miarę upływu czasu szczyt namiotu zwęża się, a okno rentowności kurczy się, jeśli nastąpi znaczny ruch w kierunku od ceny wykonania.

Uwagi dotyczące ryzyka

Jeśli instrument bazowy szybko odbiega od ceny wykonania, szczególnie w okresie obowiązywania opcji krótkoterminowej, pozycja może ponieść straty, ponieważ wartość opcji długiej nie wzrośnie wystarczająco szybko, aby to zrekompensować. Chociaż straty ograniczają się do debetu netto poniesionego przy otwieraniu pozycji, błędna ocena upływu czasu lub tendencji kierunkowej może nadal prowadzić do zrealizowanych strat.

Dlatego spready kalendarzowe nagradzają cierpliwe i przemyślane pozycjonowanie, w którym inwestor przewiduje niską zmienność i stabilną cenę akcji wokół strefy wykonania w okresie obowiązywania krótkiej nogi.

Wykorzystywanie spreadów kalendarzowych w celu czerpania korzyści z domniemanej zmienności

Zmienność domniemana (IV) odgrywa znaczącą rolę w wycenie opcji, a co za tym idzie, w rentowności i strategii stojącej za spreadami kalendarzowymi. Wskaźnik IV mierzy oczekiwania rynku co do przyszłej zmienności papieru wartościowego, a spready kalendarzowe są wyjątkowo dobrze dostosowane do wykorzystywania specyficznych trendów zmienności ze względu na ich różne daty wygaśnięcia.

Kiedy stosować spready kalendarzowe

Spready kalendarzowe są najbardziej korzystne w następujących warunkach zmienności implikowanej:

• Niski wskaźnik IV w krótkim terminie i rosnący wskaźnik IV w dłuższym terminie: Taka konfiguracja sprawia, że ​​wartość opcji długoterminowych jest relatywnie bardziej wrażliwa na wzrosty zmienności implikowanej, podczas gdy opcja krótkoterminowa pozostaje tańsza w sprzedaży.
• Oczekiwanie powrotu do średniej: Gdy zmienność implikowana jest nietypowo niska, inwestorzy mogą spodziewać się jej powrotu do średnich historycznych, co powoduje niedowartościowanie opcji długoterminowych.
• Oczekiwanie oparte na zdarzeniach: Jeśli uczestnicy rynku oczekują wyższych wartości w przyszłości Zmienność wynikająca ze zbliżających się raportów o zyskach, posiedzeń Fed lub komunikatów makroekonomicznych, opcje długoterminowe mogą odzwierciedlać takie oczekiwania, uzupełniając strategię kalendarzową.

IV Skew i konstrukcja kalendarza

Implikowana zmienność nie pozostaje stała w okresach wygaśnięcia. Zjawisko to, znane jako struktura terminowa zmienności, może przynieść korzyści inwestorom, jeśli zostanie odpowiednio zoptymalizowane. Na przykład, gdy IV na początku miesiąca jest obniżone, a IV na końcu miesiąca podwyższone, można skonstruować spread kalendarzowy o stosunkowo atrakcyjnych wartościach.

Traderzy mogą również dostosować kalendarz, wybierając różne ceny wykonania (technika zwana spreadami diagonalnymi), aby lepiej odzwierciedlić kierunek trendu lub poszerzyć lub zmienić pozycję rynku rentowności.

Ekspozycja na gamma i vega

• Vega dodatnia: Większość spreadów kalendarzowych korzysta ze wzrostu zmienności implikowanej, ponieważ opcja długoterminowa, będąc bardziej wrażliwą na zmiany IV, zyskałaby więcej niż straciła opcja krótkoterminowa.
• Gamma ujemna: Spready kalendarzowe zazwyczaj mają ujemną gamma, co oznacza, że ​​nie korzystają z gwałtownych wahań cen aktywów bazowych. Wzmacnia to tezę, że spready kalendarzowe najlepiej sprawdzają się na rynkach o wąskim zakresie wahań lub w okresach oczekiwanego wzrostu zmienności w odległej przyszłości.

Dostosowywanie spreadów kalendarzowych

Po wprowadzeniu spreadu kalendarzowego inwestorzy mogą:

• Zrolować krótką pozycję: Po wygaśnięciu krótkiej opcji ponownie otworzyć krótką pozycję w innym kontrakcie krótkoterminowym, aby uzyskać ciągłą premię.
• Zmienić na spready diagonalne: Dostosować cenę wykonania na dowolnej nodze, aby odzwierciedlić kierunek, jeśli instrument bazowy nie zachowuje się już w wąskim zakresie wahań.
• Zamknąć pozycję: Jeśli zmieni się perspektywa zmienności lub jeśli ruch cen akcji zagrozi strefie rentowności.

Praktyczne scenariusze

Wyobraźmy sobie firmę, która ma ogłosić wyniki za sześć tygodni. Opcje tygodniowe mogą jeszcze nie odzwierciedlać tego ryzyka, ale opcje długoterminowe – już tak. Inwestor mógłby sprzedać opcję krótkoterminową po obniżonej wartości IV i kupić opcję długoterminową z wbudowaną premią od zysków. Jeśli instrument bazowy pozostanie stabilny, krótka pozycja straci na wartości szybciej, podczas gdy długa pozycja może zyskać na wartości wraz ze wzrostem zmienności, generując korzystny wynik.

Spread kalendarzowy jest zatem skutecznym narzędziem wyrażania niuansów – nie tylko w odniesieniu do zmian cen, ale także do czasu i zmieniającej się dynamiki zmienności.