WYJAŚNIENIE USTALANIA WIELKOŚCI POZYCJI NA TOWARACH O ZMIENNEJ CENIE

Wielkość pozycji oparta na zmienności to metoda stosowana przez traderów i inwestorów do określania odpowiedniej ilości instrumentu finansowego do obrotu, w oparciu o zmienność jego ceny. Na każdym rynku spekulacyjnym, zwłaszcza na rynku towarów, zmienność może ulegać drastycznym wahaniom ze względu na wydarzenia geopolityczne, warunki pogodowe, nierównowagę podaży i popytu lub działalność spekulacyjną. W przypadku wystąpienia tych wahań, stosowanie sztywnej wielkości pozycji może narazić tradera na nadmierne straty lub słabsze wyniki. Wielkość pozycji oparta na zmienności ma na celu proporcjonalne skalowanie wielkości transakcji do aktualnych zmian na rynku, a tym samym ujednolicenie ryzyka dla różnych transakcji.

Zamiast przydzielać ustaloną liczbę kontraktów lub akcji na transakcję, traderzy stosujący tę metodę obliczają maksymalne akceptowalne ryzyko na transakcję (zwykle wyrażone jako procent kapitału własnego rachunku), a następnie określają, jaką ilością towaru można handlować, biorąc pod uwagę ostatnią zmienność tego aktywa. Zmienność jest zazwyczaj mierzona za pomocą wskaźników takich jak średni rzeczywisty zakres (ATR), historyczne odchylenie standardowe lub implikowana zmienność z rynków opcji.

Na przykład, inwestor z rachunkiem o wartości 100 000 USD może zdecydować się na ryzyko nie większe niż 1% (1000 USD) w pojedynczej transakcji. Surowiec o niskiej zmienności może pozwolić na większą wielkość pozycji, podczas gdy surowiec o większej zmienności wymagałby mniejszej wielkości pozycji, aby utrzymać to samo ryzyko. Pomaga to inwestorom złagodzić zmienność wyników i uniknąć drastycznego nadmiernego lewarowania w okresach dużej niepewności rynkowej.

To podejście staje się szczególnie ważne na rynkach surowcowych, gdzie wahania cen mogą być nagłe i gwałtowne, na przykład gdy ropa naftowa reaguje na ogłoszenia OPEC lub gdy ceny produktów rolnych wahają się z powodu obaw klimatycznych. Określanie wielkości pozycji na podstawie zmienności pozwala inwestorom szybko i dynamicznie dostosowywać się, umożliwiając bardziej spójne podejmowanie ryzyka w czasie i przy użyciu różnych aktywów.

Kluczowe elementy tego systemu obejmują:

• Określanie maksymalnego ryzyka na transakcję (w procentach lub kwotach)
• Pomiar zmienności rynku (zwykle ATR lub odchylenie standardowe)
• Obliczanie wielkości pozycji w celu dopasowania jej do pożądanej ekspozycji na ryzyko

Metoda oparta na ATR może na przykład polegać na podzieleniu tolerancji ryzyka przez wartość ATR, skalowaną wartością punktową kontraktu (rozmiarem tick). Ta metoda standaryzuje ryzyko nawet w przypadku handlu na rynkach o bardzo różnych charakterystykach.

W handlu towarami, wielkość pozycji to nie tylko kwota do kupienia lub sprzedania – to fundamentalny element zarządzania ryzykiem. Niewłaściwe strategie wielkości pozycji mogą zniweczyć nawet najlepsze pomysły inwestycyjne, szczególnie na niestabilnych rynkach. Bez odpowiedniego uwzględnienia wahań zmienności, inwestorzy mogą nieumyślnie zaryzykować zbyt duży kapitał, co prowadzi do spadków, z których trudno się odrobić.

Ponieważ towary charakteryzują się wyższym poziomem wahań cen w porównaniu z innymi aktywami, takimi jak obligacje rządowe czy akcje o wysokiej płynności, skala dziennych wahań cen, takich jak ropa naftowa, gaz ziemny, pszenica czy miedź, może być znacząca. Oznacza to, że ta sama wielkość transakcji w różnych reżimach (niska i wysoka zmienność) oznacza bardzo zróżnicowane poziomy ryzyka. Dostosowanie wielkości pozycji do zmienności zapewnia spójność ekspozycji na ryzyko, niezależnie od stopnia turbulencji na rynku.

Jest to szczególnie istotne dla inwestorów korzystających z dźwigni finansowej, ponieważ kumulacja wpływu zmienności w połączeniu z depozytem zabezpieczającym może zwiększyć zarówno zyski, jak i straty. Dla inwestorów na rynku kontraktów futures, funduszy hedgingowych i firm zarządzających portfelami własnymi, przestrzeganie takiej dyscypliny w zakresie ustalania wielkości pozycji jest częścią najlepszych praktyk instytucjonalnych, pozwalających uniknąć scenariuszy ryzyka bankructwa.

Co więcej, kontrakty na towary różnią się pod względem wartości tick, wielkości kontraktu i zachowania cen. Ta heterogeniczność oznacza, że ​​nie można zakładać jednolitej ekspozycji, handlując tą samą liczbą kontraktów na różne towary. Na przykład:

• Jednopunktowy ruch cen kontraktów terminowych na ropę naftową (CL) równa się 1000 USD za standardowy kontrakt
• Jednopunktowy ruch cen kontraktów terminowych na kukurydzę (ZC) równa się 50 USD za kontrakt

Nawet jeśli oba surowce wykazują podobny ATR (powiedzmy 2 punkty), zmienność dolara różni się drastycznie. W związku z tym, bez odpowiedniego doboru wielkości, wpływ na cały portfel może być nieproporcjonalny. Dobór wielkości oparty na zmienności pomaga znormalizować tę różnicę, umożliwiając dokładniejszą konstrukcję portfela. Ponadto wspomaga dywersyfikację poprzez równoważenie ryzyka między pozycjami, a nie tylko alokację kapitału.

W testach wstecznych i analizie wyników, dostosowanie do doboru wielkości opartego na zmienności zapewnia bardziej wiarygodne wskaźniki i zmniejsza błędy. Dostosowuje strategię do rzeczywistych doświadczeń, w których należy ostrożnie zarządzać emocjami, spadkami i ryzykiem płynności.

Wdrożenie podejścia do ustalania wielkości pozycji opartego na zmienności obejmuje trzy podstawowe kroki: ustalenie parametrów ryzyka, pomiar zmienności i obliczenie wielkości transakcji. Prześledźmy typowy proces stosowany przez profesjonalnych traderów na rynku towarowym:

1. Ustal swoją tolerancję ryzyka

Zdecyduj, ile jesteś gotów stracić na transakcję. Zazwyczaj wynosi ona od 0,5% do 2% kapitału własnego na rachunku. Załóżmy, że masz rachunek transakcyjny o wartości 250 000 USD i ustawisz ryzyko na transakcję na 1%; Twój limit strat wynosi 2500 USD na transakcję.

2. Zmierz zmienność

Użyj średniego rzeczywistego zakresu (ATR), aby zorientować się w ostatniej zmienności. Większość traderów korzysta z 14-dniowego ATR, dostępnego na większości platform wykresowych. Jeśli kontrakty futures na złoto (GC) mają ATR na poziomie 25 punktów, wiesz, że cena zmienia się o około 2500 USD dziennie (ponieważ jeden punkt w GC to 100 USD).

3. Oblicz wielkość pozycji

Zastosuj wzór:

Wielkość pozycji = (Ryzyko w dolarach / (ATR * Wartość w dolarach za punkt))

Jeśli Twoje ryzyko w dolarach wynosi 2500 USD, a ATR wynosi 25 punktów (wartość 100 USD za punkt), powinieneś handlować:

2500 USD / (25 * 100 USD) = 1 kontrakt

Alternatywnie, jeśli kontrakty futures na gaz ziemny (NG) mają wyższą zmienność — powiedzmy 45 punktów dziennie — Twój rozmiar pozycji zostałby zmniejszony, aby utrzymać stałe ryzyko. To automatyczne skalowanie w dół chroni kapitał podczas gwałtownych wzrostów zmienności.

4. Okresowa kalibracja

Ryzyko nie jest statyczne. Traderzy powinni regularnie, np. co tydzień lub miesiąc, sprawdzać odczyty zmienności, aby dostosować wielkość pozycji. Narzędzia takie jak trailing ATR (śledzące ATR) lub wykładniczo ważone ruchome odchylenia standardowe mogą pomóc w płynnej kalibracji bez nadmiernej reakcji na krótkoterminowe skoki.

5. Integracja z Zarządzaniem Portfelem

W idealnym przypadku, skalowanie oparte na zmienności powinno być również stosowane w całym portfelu. Na przykład, handel czterema towarami o podobnej ekspozycji wymaga analizy korelacji, ponieważ wszystkie pozycje spadające jednocześnie mogą przekroczyć budżet ryzyka. Określanie wielkości pozycji musi uwzględniać spadki na poziomie portfela i w razie potrzeby stosować zasady parytetu ryzyka.

Należy również pamiętać, że niektórzy brokerzy lub giełdy mogą mieć minimalne wymagania dotyczące depozytu zabezpieczającego, co może mieć wpływ na dokładną wielkość transakcji. Zawsze dopasowuj wielkość inwestycji opartą na zmienności do tych ograniczeń operacyjnych.

Na koniec wykorzystaj dzienniki transakcyjne i platformy analityczne, aby sprawdzić, jak Twój system oparty na zmienności sprawdza się w różnych reżimach. Jeśli zostanie dobrze wdrożony, może służyć jako stabilizator w okresach wysokiej zmienności i optymalizować wykorzystanie kapitału w okresach spokojniejszych rynków.