MARŻA W KONTRAKTACH TERMINOWYCH: POCZĄTKOWA A KONSERWACYJNA I WEZWANIA DO UZUPEŁNIENIA DEPOZYTU ZABEZPIECZAJĄCEGO

Czym jest depozyt zabezpieczający w handlu kontraktami futures?

W handlu kontraktami futures, depozyt zabezpieczający odnosi się do kwoty kapitału, którą inwestor musi zdeponować u brokera, aby otworzyć i utrzymać pozycję w kontrakcie futures. W przeciwieństwie do akcji, gdzie „depozyt zabezpieczający” często oznacza pożyczenie pieniędzy na zakup akcji, w przypadku kontraktów futures termin ten odnosi się do gwarancji należytego wykonania umowy – zapewnienia, że ​​obie strony wywiążą się ze swoich zobowiązań wynikających z kontraktu.

Kontrakty futures to standardowe umowy kupna lub sprzedaży aktywów po z góry ustalonej cenie w określonym terminie w przyszłości. Biorąc pod uwagę dźwignię finansową związaną z tymi instrumentami, depozyty zabezpieczające mają kluczowe znaczenie dla ograniczenia ryzyka kontrahenta. Inwestorzy nie płacą pełnej wartości kontraktu z góry, lecz zamiast tego wnoszą jej część jako zabezpieczenie. Pozwala to na znaczne zyski — lub straty — przy stosunkowo niewielkich wahaniach cen.

Istnieją dwa główne rodzaje depozytu zabezpieczającego w handlu kontraktami futures:

• Depozyt początkowy: Minimalna kwota wymagana do otwarcia pozycji futures.
• Depozyt zabezpieczający: Minimalny kapitał własny, który należy utrzymać, aby pozycja pozostała otwarta.

Wymagania dotyczące depozytu zabezpieczającego są ustalane przez giełdę, ale mogą być uzależnione od polityki brokera, zmienności kontraktów oraz wielkości rachunku i ogólnego salda kredytowego tradera. Depozyty zabezpieczające są przeliczane codziennie na podstawie wahań rynkowych, w procesie znanym jako wycena rynkowa. Jeśli kapitał własny tradera spadnie poniżej depozytu zabezpieczającego, wystawiane jest wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego – wymagające dodatkowych środków w celu przywrócenia salda rachunku.

Zrozumienie, jak działa każdy rodzaj depozytu zabezpieczającego, ma kluczowe znaczenie dla efektywnego zarządzania ryzykiem w handlu kontraktami terminowymi, a także dla zapewnienia zgodności z normami regulacyjnymi i progami narzuconymi przez brokerów.

Czym jest depozyt początkowy w kontraktach futures?

Depozyt początkowy to kwota kapitału wymagana do otwarcia pozycji w kontrakcie futures. Działa on jak depozyt zabezpieczający, który zapewnia inwestorom wystarczające środki na pokrycie potencjalnych strat. Depozyt ten nie jest zaliczką ani częściową płatnością za aktywa; Zamiast tego działa jako zabezpieczenie, które pomaga chronić integralność rynku.

Ustalane przez giełdę kontraktów futures i podlegające korektom maklerskim, poziomy depozytu zabezpieczającego zależą od kilku kluczowych czynników:

• Zmienność – Kontrakty o wysokiej zmienności zazwyczaj mają wyższe wymagania dotyczące depozytu zabezpieczającego.
• Wartość kontraktu – Większe kontrakty wymagają wyższych depozytów zabezpieczających.
• Uwarunkowania regulacyjne – Zgodność z przepisami takich organów jak Komisja ds. Handlu Kontraktami Terminowymi na Towary (CFTC) w USA lub Urząd Nadzoru Finansowego (FCA) w Wielkiej Brytanii.

Załóżmy na przykład, że kontrakt terminowy na ropę naftową jest notowany po 70 GBP za baryłkę, a jeden kontrakt obejmuje 1000 baryłek. Wartość nominalna wyniosłaby 70 000 GBP. Zamiast pełnej kwoty, trader może być zobowiązany do wpłaty jedynie 6000 GBP, aby otworzyć pojedynczą pozycję. Kwota ta stanowi depozyt początkowy.

Dźwignia finansowa powstaje, ponieważ traderzy kontrolują duże pozycje, dysponując stosunkowo niewielkimi kwotami. Zwiększa to jednak zarówno zyski, jak i straty. Ponieważ wartość pozycji może wahać się codziennie, depozyt początkowy działa jak bufor chroniący przed drobnymi niekorzystnymi zmianami. Odgrywa on również rolę w zdolności izby rozliczeniowej do zagwarantowania wykonania kontraktu u wszystkich kontrahentów.

Traderzy muszą utrzymywać tę minimalną kwotę środków na początku transakcji. Jeśli środki spadną poniżej tego poziomu z powodu wahań na rynku, broker może zażądać dodatkowych środków przed zezwoleniem na kolejne transakcje. Należy pamiętać, że depozyt początkowy różni się od pożyczki — traderzy nie naliczają odsetek i nie zaciągają długu.

Zrozumienie depozytu początkowego jest kluczowe dla każdego tradera, biorąc pod uwagę jego bezpośredni wpływ na wykonalność strategii handlowej, zarządzanie ekspozycją i alokację kapitału. Brokerzy mogą wymagać wyższej marży dla rachunków spekulacyjnych lub kontraktów o niskim obrocie, co podkreśla potrzebę ścisłej kontroli ryzyka.

Traderzy o wysokiej częstotliwości i inwestorzy instytucjonalni często optymalizują swój kapitał, zarządzając depozytem zabezpieczającym na wielu pozycjach i aktywach poprzez marżę portfelową, którą brokerzy mogą oferować klientom o odpowiednim poziomie zaawansowania i kapitału.

Zrozumienie depozytu zabezpieczającego i wezwań do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego

Po otwarciu pozycji na kontraktach futures z depozytem zabezpieczającym początkowym, inwestorzy muszą utrzymywać minimalny kapitał własny, zwany depozytem zabezpieczającym. Jest on zazwyczaj niższy niż depozyt zabezpieczający początkowy – zazwyczaj wynosi około 75%. Jego funkcją jest zapewnienie, że rachunek posiada wystarczający kapitał, aby pokryć dzienne straty poniesione w wyniku niekorzystnych wahań cen.

Każdego dnia handlowego rachunki futures są wyceniane według wartości rynkowej, co oznacza, że ​​zyski lub straty są dopisywane lub obciążane na podstawie cen zamknięcia. Jeśli straty te spowodują spadek salda rachunku poniżej poziomu wymaganego, broker wystawi wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego. Jest to prośba skierowana do tradera o wpłatę dodatkowego kapitału – znanego jako depozyt zabezpieczający – w celu przywrócenia salda rachunku do poziomu wymaganego depozytu zabezpieczającego.

Oto jak zazwyczaj wygląda ten proces:

1. Trader otwiera pozycję z depozytem zabezpieczającym w wysokości 6000 GBP; depozyt zabezpieczający może wynosić 4500 GBP.
2. Jeśli pozycja zmieni się niekorzystnie, a rachunek spadnie poniżej 4500 GBP – na przykład do 4000 GBP – aktywowane jest wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego.
3. Trader musi niezwłocznie wpłacić środki, aby przywrócić rachunek do poziomu co najmniej 6000 GBP depozytu zabezpieczającego.

Niewykonanie wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego może skutkować przymusowym zamknięciem pozycji przez brokera w celu zapobieżenia dalszym stratom i zapewnienia zgodności z wymogami. Czas ma kluczowe znaczenie – niektórzy brokerzy wymagają, aby wezwania zostały zrealizowane w ciągu kilku godzin, inni wystawiają je do końca dnia handlowego. Szczegółowe warunki zależą od umowy maklerskiej.

Dlaczego wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego są ważne:

• Służą one jako systemy wczesnego ostrzegania, sygnalizując nadmierne narażenie na ryzyko.
• Egzekwują dyscyplinę i zapobiegają niekontrolowanym stratom na zmiennych rynkach.
• Zapewniają integralność rynku kontraktów futures, zapewniając stronom możliwość wywiązywania się ze zobowiązań.

Traderzy mogą zarządzać depozytami zabezpieczającymi poprzez:

• Ustawianie stop-lossów w celu ograniczenia potencjalnych strat.
• Wykorzystywanie niższej dźwigni finansowej w celu zapewnienia większego bufora.
• Ciągłe monitorowanie pozycji, szczególnie na szybko zmieniających się rynkach.

Co ważne, wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego różnią się od rachunków zabezpieczających akcje. W przypadku kontraktów futures wezwanie musi zostać zrealizowane poprzez wniesienie dodatkowej gotówki lub likwidację pozycji – nie ma możliwości zaciągnięcia pożyczki. To sprawia, że ​​handel kontraktami terminowymi jest bardziej wymagający z perspektywy przepływów pieniężnych i zarządzania kapitałem.

Wielu doświadczonych traderów utrzymuje bufor zabezpieczający – dodatkowe środki na rachunku – aby absorbować wahania w ciągu dnia i unikać wymuszonej likwidacji. Technologie takie jak zautomatyzowane systemy zarządzania ryzykiem i kalkulatory depozytów zabezpieczających pomagają traderom być na bieżąco i działać proaktywnie.